Libia: wszystko dla ropy, czy Banku Centralnego?


Libya all about oil, or central banking?

http://www.atimes.com/atimes/Middle_East/MD14Ak02.html

Ellen Brown, przekład: Boromir

Centralny Bank Libii na celowniku globalnej mafii

Kilku publicystów zauważyło dziwny fakt, że libijscy rebelianci wzięli wolne w marcu, w celu stworzenia własnego banku centralnego – miało to miejsce przed przejęciem rządu. Robert Wenzel napisał w Economic Policy Journal:

    Nigdy wcześniej nie słyszałem o banku centralnym powstającym w ciągu kilku tygodni od powstania ludowego. Sugeruje to, że mamy tutaj nieco więcej niż tylko bandę rozwścieczonych rebeliantów biegających po okolicy i że zamieszane w to wszystko są bardzo zaawansowane wpływy.

Alex Newman napisał w New American:

    W oświadczeniu wydanym w zeszłym tygodniu, buntownicy sporządzili sprawozdanie na temat wyników spotkania, które odbyło się 19 marca. Między innymi wściekli rewolucjoniści zapowiedzieli „utworzenie Banku Centralnego z Benghazi jako organ właściwy w polityce monetarnej Libii i nominacja gubernatora Banku Centralnego Libii, z tymczasową siedzibą w Benghazi. „

Rebelianci terroryzujący Libię

Newman zacytował redaktora CNBC Johna Carneya, który zapytał: „Czy to po raz pierwszy grupa rewolucyjna stworzyła bank centralny gdy jest jeszcze w środku walki o władzę polityczną? To na pewno wskazuje na to, jak niezwykle silne stały się banki centralne w naszych czasach. „

Kolejna nieprawidłowość dotyczy oficjalnego uzasadnienia dla podejmowania walki przeciw Libii. Podobno chodzi o łamanie praw człowieka, ale dowody są sprzeczne. Według artykułu na stronie internetowej Fox News z 28 lutego:

  Podczas gdy Organizacja Narodów Zjednoczonych prowadzi gorączkowe działania w sprawie potępienia libijskiego przywódcy Muammara al-Kadafiego za brutalne rozprawianie się z protestującymi, organ Rady Praw Człowieka jest gotowy przyjąć sprawozdanie przepełnione wyrazami uznania dla przestrzegania praw człowieka w Libii.

    Sprawozdanie chwali Libię za poprawę edukacyji, ustanowienie praw człowieka jako „priorytet” i poprawienie jego „konstytucyjnych” ram. Kilka krajów, w tym Iran, Wenezuela, Korea Północna i Arabia Saudyjska, ale także Kanada, dały Libii pozytywne oceny za ochronę prawną przyznaną jej obywatelom – którzy buntują się teraz przeciw reżimowi i stają w obliczu krwawych represji.

Cokolwiek można powiedzieć o osobistych przestępstwach i występkach Kadafiego, Libijczycy wydają się coraz lepiej rozwijać. Delegacja lekarzy z Rosji, Ukrainy i Białorusi napisała w apelu do prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa i premiera Władimira Putina, iż ​​po zapoznaniu się z libijskim życiem, stwierdzają, że w tylko w kilku krajach ludzie żyją w takim komforcie:

Libijczycy mają prawo do bezpłatnego leczenia, a ich szpitale posiadają najlepszy na świecie sprzęt medyczny. Edukacja w Libii jest darmowa, młodzi ludzie mają możliwość studiowania za granicą na koszt rządu. Po ślubie, młode pary otrzymują 60000 libijskich dinarów (ok. 50.000 USD) pomocy finansowej. Bezodsetkowe pożyczeki z budżetu państwa, a jak pokazuje praktyka, bez terminu spłaty. Ze względu na subwencje ceny samochodów są znacznie niższe niż w Europie i są dostępne dla każdej rodziny. Benzyna i chleb kosztują grosze, nie ma podatków dla tych, którzy są pracują w rolnictwie. Libijczycy są cisi i spokojni, nie są skłonni do picia, do tego są bardzo religijni.

Utrzymywali oni, że społeczność międzynarodowa była źle poinformowana o walce z reżimem. „Powiedz nam”, mówili, „kto nie chciałby takiego reżimu?”

Nawet jeśli to tylko propaganda, nie ma wątpliwości, że jest co najmniej jedno bardzo ważne osiągnięcie libijskiego rządu: przyniósł wodę na pustynię, budując największy i najdroższy projekt nawadniania w historii, 33 mld USD GMMR (Great Man-Made River) projekt. Woda jest niezbędna do życia w Libii, nawet bardziej niż olej.

GMMR zaopatrza 70% ludności w wodę do picia i nawadniania, pompowaną z ogromnych podziemnych zbiorników na południu do zaludnionych terenów przybrzeżnych 4000 km na północ. Rząd libijski wykonał co najmniej kilka dobrych rzeczy.

Innym wyjaśnieniem ataku na Libię jest twierdzenie,że chodzi tylko o ropę, ale ta teoria też jest problematyczna. Jak zauważono w National Journal, kraj wytwarza tylko około 2% światowych zasobów ropy. Arabia Saudyjska sama ma wystarczająco dużo wolnych mocy produkcyjnych w celu uzupełnienia wszelkich strat w produkcji ropy, jeśli Libia zniknęłaby z rynku. A jeśli to wszystko o ropę, dlaczego jest taki pęd do utworzenia nowego banku centralnego?

Inne nieco prowokacyjne dane krążące w Sieci to 2007 „Democracy Now” – wywiad z Amerykańskim generałem Wesley Clarkiem (Emerytowany). Pisze w nim, że około 10 dni po 11 września 2001 roku został poinformowany przez generała, że została podjęta decyzja, aby wyruszyć na wojnę z Irakiem. Clark był zaskoczony i zapytał, dlaczego. „Nie wiem!” brzmiała odpowiedź. „Myślę, że nie mają nic innego do roboty!” Później, ten sam generał powiedział, że planują obecnie zniszczenie siedmiu krajów, w pięć lat: Iraku, Syrii, Libanu, Libii, Somalii, Sudanu i Iranu.

Co ma ze sobą wspólnego to siedem krajów? W kontekscie bankowości, który się tu pojawia, można stwierdzić, że żaden z nich nie jest wymieniony wśród 56 banków członkowskich Banku Rozrachunków Międzynarodowych (BIS). To oczywiście stawia ich poza długim ramieniem regulacji bankierów centralnego banku w Szwajcarii.

Najbardziej zbuntowane ze wszystkich mogą być Libia i Irak, dwa, które ​​aktualnie zostały zaatakowane. Kenneth Schortgen Jr, piszący na Examiner.com, zauważył, że: „sześć miesięcy przed inwazją USA na Irak w celu zabicia Saddama Husajna, Irak zrobił ruch do przyjęcia euro zamiast dolarów w celu rozliczania na rynku ropy, co stało się to zagrożeniem dla globalnej dominacji dolara jako waluty rezerwowej, i jego panowania jako petrodolara „.

Według rosyjskiego artykułu zatytułowanego „Bombardowanie Libii – kara dla Kadafiego za próbę odmowy przyjęcia US dolara”, Kadafi wykonał śmiałe posunięcie: zainicjował ruch aby odrzucić dolara i euro, i wezwał arabskie i afrykańskie narody do używania nowej waluty, złotego dinara. Kadafi zasugerował utworzenie zjednoczonego kontynentu afrykańskiego, z 200 milionami osób korzystających z tej waluty.

W ubiegłym roku, pomysł został przyjęty przez wiele krajów arabskich i większość krajów afrykańskich. Przeciwni byli Republika Południowej Afryki i szef Ligi Państw Arabskich. Inicjatywa ta została negatywnie odebrana przez USA i Unię Europejską, z francuskim prezydentem Nicolasem Sarkozy, który nazwał Libię zagrożeniem dla bezpieczeństwa finansowego ludzkości, ale Kadafi nie został powstrzymany i kontynuował dążenia do stworzenia zjednoczonej Afryki.

A to prowadzi nas z powrotem do układanki z libijskim bankiem centralnym. W artykule zamieszczonym w Market Oracle, Eric Encina zauważył:

Jeden z rzadko wymienianych faktów przez zachodnich polityków i ekspertów w mediach: Centralny Bank Libii jest w 100% państwowy … Obecnie libijski rząd tworzy własne pieniądze, dinar libijski, za pośrednictwem urządzeń swojego banku centralnego. Niektórzy mogą twierdzić, że Libia jest suwerennym państwem ze swoimi własnymi bogactwami, i jest stanie utrzymać własną gospodarkę. Sporym problemem dla karteli bankowych globalistów jest to, że w celu prowadzenia działalności gospodarczej z Libią, muszą one przejść przez libijski Bank Centralny i jego krajową walutę, miejsce, w którym mają absolutnie zero panowania i możliwości manipulacji. Stąd zlikwidowanie Banku Centralnego Libii (CBL), może nie pojawiać się w wypowiedziach Obamy, Camerona i Sarkozyego, ale jest to z pewnością na pierwszym miejscu globalistów, w celu absorpcji Libii do ich ula uległych narodów.

Libia nie tylko posiada ropę naftową. Według Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW), libijski bank centralny ma prawie 144 ton złota w skarbcach. Z tego rodzaju podstawą w postaci aktywów, kto potrzebuje BIS, MFW i ich rządzenie?

Wszystko to skłania do bliższego zapoznania się z zasadami BIS oraz ich wpływem na lokalne gospodarki. Artykuł na stronie internetowej BIS mówi, że banki centralne w Central Bank Governance Network mają jeden lub ich głównym celem jest „cel zachowania stabilności cen”.

Mają one być niezależne od rządu, aby upewnić się, że względy polityczne nie kolidują z tym mandatem. „Stabilność cen” oznacza utrzymywanie stałej podaży pieniądza, nawet jeśli oznacza to obciążać ludzi z ciężkim zadłużeniem zagranicznym. Banki centralne są niechętne do zwiększenia podaży pieniądza poprzez drukowanie pieniędzy i wykorzystywanie ich dla dobra państwa, bezpośrednio lub jako pożyczki.

W 2002 roku artykuł w Asia Times Online zatytułowany „BIS vs krajowe banki” Henry Liu pisze:

    Przepisy BIS służą tylko jednemu celowi – wzmocnieniu międzynarodowego prywatnego systemu bankowego, nawet z narażeniem gospodarek krajowych. BIS robi to krajowym systemom bankowym, co MFW zrobił krajowym systemom monetarnym. Państwowe gospodarki w ramach globalizacji finansowej nie służą już interesom narodowym.

    …FDI [bezpośrednie inwestycje zagraniczne] denominowany w walutach obcych, głównie dolarach, skazał wiele gospodarek krajowych na niezrównoważony rozwój na eksport, tylko po to by denominować dolary w wypłatach odsetek dla FDI, przy niewielkiej korzyści netto dla gospodarek krajowych.

Dodał, że „Wprowadzając teorię państwa pieniądza, każdy rząd może finansować z własnej waluty wszystkie krajowe potrzeby rozwojowe do utrzymania pełnego zatrudnienia bez inflacji”. „Teoria państwa pieniędzy” odnosi się do pieniędzy stworzonych przez rządy, a nie prywatne banki.

Domniemaniem zasady przeciwko pożyczaniu od własnego banku centralnego rządu jest to, że spowoduje ono inflację, podczas gdy istniejące już pieniądze z banków zagranicznych lub MFW jej nie spowodują. Ale wszystkie banki aktualnie tworzą pieniądze, które pożyczają na wydatki, niezależnie czy należą do sektora publicznego czy prywatnego. Większość nowych pieniędzy dzisiaj pochodzi z kredytów bankowych. Pożyczanie od własnego banku centralnego rządu ma tę zaletę, że pożyczka jest faktycznie nieoprocentowana. Eliminacja pośredników wykazała zmniejszenie kosztów wydatków publicznych średnio o 50%.

I to ukazuje w jaki sposób działa system libijski. Według Wikipedii, funkcje Banku Centralnego Libii to „wydawanie i regulacja banknotów i monet w Libii” i „zarządzanie i wydawania wszystkich pożyczek z budżetu państwa”. Bank państwowy Libii może i zajmuje się problemami waluty krajowej, i udziela pożyczek dla celów państwowych.

To by wyjaśniało, skąd Libia bierze pieniądze do zapewnienia bezpłatnej edukacji i opieki medycznej, oraz daje każdej młodej parze 50.000 dolarów w nieoprocentowanych pożyczkach z budżetu państwa. To tłumaczy również, skąd kraj znalazł 33000000000 dolarów na budowę projektu Great Man-Made River. Libijczycy obawiają się, że naloty prowadzone przez NATO idą niebezpiecznie blisko tego rurociągu, grożąc kolejną humanitarną katastrofą.

Więc to jest nowa wojna o ropę lub chodzi tylko o system bankowy? Być może oba, można również dodać do tego wodę. Z energią, wody i dużym kredytem na rozwój infrastruktury z dostępem do niej, naród może być wolny od uścisku zagranicznych wierzycieli. I to może być realne zagrożenie Libia: może pokazać światu, że jest możliwe.

Większość krajów nie posiada ropy, ale nowe technologie są opracowywane, które mogą uczynić państwa nie posiadające ropy, niezależne energetycznie, szczególnie jeśli można zmniejszyć o połowę koszty infrastruktury, udzielając pożyczek z narodowego własnego banku państwowego. Niezależność energetyczna uwolni rządy z sieci międzynarodowych bankierów, i konieczności przeniesienia produkcji z krajowych do zagranicznych rynków w celu obsługi kredytów.

Jeśli rząd Kadafiego idzie w dół, to będzie ciekawie obserwować czy nowy bank centralny dołączy do BIS, czy znacjonalizowany przemysł naftowy zostanie sprzedany inwestorom, i czy edukacja i opieka zdrowotna będą nadal darmowe.

Ellen Brown

komentarze 3 to “Libia: wszystko dla ropy, czy Banku Centralnego?”

  1. Łapy precz od Libii!!! « Wolna Palestyna Says:

    […] Libia: wszystko dla ropy, czy Banku Centralnego? […]

  2. Admin Says:

    Libya’s Kadafi Speaks of the Swine Flu Scam on 9/23/09 from the United Nations


Możliwość komentowania jest wyłączona.

%d blogerów lubi to: