Apartheid izraelski. Ben White

http://palestyna.wordpress.com/2010/08/19/ben-white-apartheid-izraelski-aresztowania-i-tortury-wyburzenia-domow-brutalnosc-wojska/

ARESZTOWANIA I TORTURY

Wobec znacznej liczby aresztowanych i zatrzymanych na krótki okres przy bardzo pobieżnym śledztwie oraz regularnie stosowanych metod poniżającego traktowania, Amnesty International wyraża obawę, że celem owych aresztowań na ogromną skalę pozostaje zbiorowe karanie oraz poniżanie i upokarzanie Palestyńczyków, którzy nie angażują się w opór zbrojny.

Amnesty International, maj 2002.

Izrael stosuje aresztowania administracyjne Palestyńczyków z powodu ich zapatrywań politycznych oraz działalności politycznej bez użycia przemocy.

B’Tselem.

Przez ostatnie 40 lat 700 tys. Palestyńczyków przynajmniej raz doświadczyło aresztowania, w tym ok. 50 tys. w okresie Drugiej Intifady.  Podczas „Operacji Obronna Tarcza” armia izraelska aresztowała ok. 15 tys. Palestyńczyków z Zachodniego Brzegu, z których 6 tys. wciąż pozostawało w więzieniu pod koniec 2003 r. Liczba więźniów, przetrzymywanych częściej w więzieniach w Izraelu niż na Okupowanych Terytoriach Palestyńskich, podlega rzecz jasna wahaniom. B’Tselem szacowało we wrześniu 2006 r. ich liczbę na „ponad 9 tys.” podczas gdy w doniesieniach Agencji Reutera z maja 2008 r. mówiono o ok. 11 tys.

Niektórzy z wyciąganych z domu czy z miejsca pracy przez armię okupacyjną Palestyńczyków nie są nawet w stanie bronić się przeciw stawianym im zarzutom. Dzieje się tak gdyż Izrael przetrzymuje setki Palestyńczyków w „areszcie administracyjnym” co stanowi eufemizm, gdyż w istocie mowa o uwięzieniu „bez procesu i bez po­informowania o stawianych zarzutach”.

Dowódcy wojskowi na Zachodnim Brzegu mogą aresztować daną osobę „na okres do 6 miesięcy, jeśli mają racjonalne powody do podejrzeń, że bezpieczeństwo obszaru lub bezpieczeństwo publiczne wymagają aresztowania”. Interpretację tego zapisu pozostawia się wojsku. [146] Orzeczenie takie można odnawiać w nieskończoność co 6 miesięcy, a czynności sądowe odbywają się pod nieobec­ność oskarżonego, bądź bez zaznajomienia adwokata z ma­teriałem dowodowym.

Więźniowie palestyńscy notorycznie padają ofiarą prze­mocy fizycznej, tak w trakcie ich bezpośredniego zatrzyma­nia, jak i podczas przetrzymywania w areszcie. Faktycznie dopiero w 1999 r. Sąd Najwyższy wypowiedział się przeciw­ko stosowaniu tortur w czasie przesłuchań. Uchylono jednak – co miało kluczowe konsekwencje – furtkę, za sprawą której przesłuchujący nie zostaną pociągnięci do odpowiedzialności karnej za stosowanie zakazanej „presji fizycznej” jeśli „następnie okaże się, że takie metody zasto­sowano wobec tykającej bomby”.

Humań Rights Watch wskazała, że w 2002 r. izraelskie Główne Służby Bezpieczeństwa „zastosowały w związ­ku z tym nadzwyczajne środki przesłuchania wobec 90 Palestyńczyków”. Czytamy:

Gotowość prokuratora generalnego do uznania, że zaszedł przypadek obrony koniecznej, a także fakt, że od 1999 r. ża­den oficer Izraelskiej Agencji Bezpieczeństwa i Głównych Służb Bezpieczeństwa nie spotkał się z zarzutami karnymi ani dyscyplinarnymi za akty tortur czy znęcania się, prowa­dzą do wyraźnej erozji ograniczeń nałożonych przez orze­czenie z 1999 r.

Czytaj resztę wpisu »

Napisane w Bez kategorii. Możliwość komentowania Apartheid izraelski. Ben White została wyłączona
%d blogerów lubi to: