Żydowscy mordercy Polaków, oto oni


Za: http://blogspot.com.nowyekran.pl/post/15368,mordercy-polakow-oto-oni

żydowscy komuniści – spis zwyrodnialcow, zbrodniarzy w stalinowskim aparacie represji, terroru i ludobójstwa PRL – przeciwko narodowi polskiemu

Zanim pojdziesz na jakiekolwiek wybory, glosowanie, poszukaj tych katow POLSKI oraz ich potomstwa u siebie w rejonie zamieszkania.

Aparat terroru i ludobójstwa:

Resort Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego   MBP

Urząd Bezpieczeństwa    UB

Państwowa Komisja Bezpieczeństwa   PKB

Komisja Bezpieczeństwa   KB

Komitet ds Bezpieczeństwa Publicznego   KBP

Milicja Obywatelska          MO

Zwiad Wojsk Ochrony Pogranicza

Główny Zarząd Informacji Wojska Polskiego     BZIWP

Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego    KBW

Zarząd II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

Ludowe Wojsko Polskie

Sądownictwo i prokuratura

I.  Organy

Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego – utworzone w lipcu 1944 w celu ochrony komunistycznych władz okupacyjnych oraz pacyfikacji oporu cywilnego i zbrojnego. Do 31 grudnia 1944 stanowiło resort bezpieczeństwa publicznego PKWN. Organ stworzony przez sowieckie służby bezpieczeństwa państwowego i przez nie dowodzony. Oficjalnie nadzorowane przez Politbiuro KC PPR, następnie PZPR od 1949 przez Komisję Bezpieczeństwa Publicznego. MBP podlegały wojewódzkie i powiatowe urzędy bezpieczeństwa publicznego (WUBP, PUBP) oraz Milicja Obywatelska, Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, więzienia i obozy pracy.

Funkcję ministra pełnił Stanisław Radkiewicz. MBP prowadziło wywiad, kontrwywiad, kontrolę wszystkich organizacji i instytucji społecznych, politycznych, gospodarczych. Organizowało ludobójczy terror wobec Polaków, w szczególności podziemia niepodległościowego 1944-56 i Kościoła, którego ofiarami padło ok.  100 tysięcy osób. W grudniu 1954 przekształcone w Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Komitet ds. Bezpieczeństwa Publicznego. Jednostką wykonawczą ministerstwa był Urząd Bezpieczeństwa.

Państwowa Komisja Bezpieczeństwa – została powołana w marcu 1946 na podstawie decyzji Politbiura KC PPR w celu koordynacji działań jednostek Wojska Polskiego, Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Wojsk Oochrony Pogranicza, UB, MO, ORMO w walce z podziemiem niepodległościowym i UPA. Przewodniczącym został minister obrony narodowej  M. Żymierski, w skład wchodzili  S. Radkiewicz, komendant główny MO  F. Jóźwiak, dowódca KBW  B. Kieniewicz. Obszar państwa podzielono na 14 stref bezpieczeństwa i powołano w nich wojewódzkie komisje bezpieczeństwa (przedstawiciel okręgu WP, szef WUBP, komendant MO oraz dowódca jednostki KBW). Do walki z podziemiem wydzielono siły liczące 150-180 tysięcy żołnierzy i milicjantów. Ich działania wspierało ponad 50 tysięcy członków ORMO. Od końca 1947 stopniowo wycofywano z działań wojsko i rozwiązywano wojewódzkie komisje bezpieczeństwa.

Komisja Bezpieczeństwa (Komisja Biura Politycznego KC PZPR ds. Bezpieczeństwa Publicznego) – powołana w 1949 w celu kontroli i koordynacji działalności Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) oraz Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego (GZI WP) przez ścisłe kierownictwo PZPR.

W jej obradach uczestniczyli Bolesław Bierut jako przewodniczący, Jakub Berman, Hilary Minc, Stanisław Radkiewicz, Mieczysław Mietkowski, Roman Romkowski,  K. Świetlik, dyrektor X Departamentu MBP  A. Fejgin. W 1954 r. KB rozwiązana wraz z MBP.

Milicja Obywatelska (MO) – początkowo podlegała resortowi bezpieczeństwa publicznego PKWN, w latach 1945-1954 MBP, następnie ministerstwu spraw wewnętrznych. Pełniła rolę pomocniczą w organizacji terroru i zwalczaniu podziemia niepodległościowego.

Główny Zarząd Informacji Wojska Polskiego (GZI WP) – kierowniczy organ kontrwywiadu wojskowego, faktycznie policja polityczna organizująca terror w wojsku w latach 1945-57, odpowiednik Smiersza na Polskę. Organy informacji wojskowej powstawały wraz z tworzącymi się w ZSRR 1943-1944 komunistycznymi jednostkami wojskowymi. We wrześniu 1944 powołano Zarząd Informacji Naczelnego Dowództwa WP, w listopadzie 1944 przemianowany na Kierownictwo Informacyjne WP, a w marcu 1945 – na GZI WP. Podlegały mu zarządy informacji przy dowództwach okręgów wojskowych i rodzajów sił zbrojnych. Szefami GZI WP byli pułkownicy: w 1945 P. Kożuszko, 1945-1947 J. Rutkowski, 1947-1950 S. Kuhl, 1950-1953 D. Wozniesienski, 1953-57  K. Bąkowski. Sądy wojskowe wydawały wyroki zgodnie z żądaniami kierownictwa GZI WP (szczególnie płka Wozniesienskiego i jego zastępcy ds. śledczych, płka A. Skulbaszewskiego).

Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego (KBW) – specjalna formacja wojskowa, powołana 1945 do walki z niepodległościowym podziemiem oraz zbrojnymi organizacjami ukraińskimi i niemieckimi i do zapewnienia porządku wewnętrznego. Podlegał MBP (1945-54), następnie ministerstwu spraw wewnętrznych.

II.  Kierownictwo aparatu terroru – MBP

Jakub Berman (1901-84)   –  w Politbiurze kierował terrorem przez podporządkowane sobie MBP. 1949-1954 członek Komisji Biura Politycznego KC PZPR ds. Bezpieczeństwa Publicznego, odpowiedzialny za działalność Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego

Gen.  Stanisław Radkiewicz   –  w latach 1944-1954 ministrem bezpieczeństwa publicznego. W latach 1949-1954 członek Komisji Biura Politycznego KC PZPR ds. bezpieczeństwa publicznego, jeden z głównych stalinizatorów Polski, współodpowiedzialny za zbrodnie

Gen.  Mieczysław Mietkowski – Mojżesz Bobrowicki   –  w 1944 zastępca kierownika resortu bezpieczeństwa publicznego PKWN, wiceminister bezpieczeństwa publicznego 1945-1954

Mieczysław Mietkowski – Mojżesz Bobrowicki

Gen.  Roman Romkowski – Natan Grunsapan-Kikiel   –  wiceminister bezpieczeństwa publicznego 1946-1954

Gen.  Konrad Świetlik   –  1946-1948 dowódca KBW, 1948-1954 wiceminister bezpieczeństwa publicznego

Edmund Pszczółkowski (ur. 1904)   –  członek KPP, PPR, PZPR. Przewodniczący Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego od 30 marca 1956. Odwołany 13 listopada 1956

Gen.  Antoni Alster – Nachum Alster   –  wiceminister bezpieczeństwa publicznego, pierwszy zastępca przewodniczącego Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego i wiceminister MSW

Gen. Bukojemski   –  wiceminister bezpieczeństwa publicznego

Gen.  Jan Ptasiński   –  wiceminister bezpieczeństwa publicznego

Ppłk. Gajewski   –  doradca ministra bezpieczeństwa publicznegogen. Konrad Świetlik

Płk.  Mikołaj Orechwa   –  dyrektor Departamentu Kadr MBP

Płk. Słuczek   –  dyrektor Departamentu Łączności i Podsłuchu MBP

Płk.  Faustyn Grzybowski   –  dyrektor Departamentu Ochrony Rządu MBP, szef WUBP w Lublinie i Wrocławiu

Płk. Kisielew   –  dyrektor Departamentu Finansów MBP

wysocy funkcjonariusze MBP / UB

Gen. Milewski,

płk. Eugeniusz Gruber,

Antoni Gutowski,

płk. Jarczewski,

płk. Maksymilian Darewski,

ppłk. Ryszard Nazarewicz,

płk. Józef Jurkowski – morderca Polaków w Bydgoszczy (1945-48), Gdańsku (1948-50) i Katowicach (1951-55),

ppłk. Marian Stecki,

ppłk. Stefan Tewel,

ppłk. Henryk Zamorski,

płk. Modecki, płkKowalik,

gen. Józef Maria Różański (Rosenzweig),

płk. Marian Reniak (Strużyński),

J. Siedlecki,

płk. Szeryński – Szchenkman,

M. Fajdman,

płk. Rubinstein,

Sajewski,

Krupski,

Zabłudowski,

K. Krakowski,

płk. Orłowski – Kugelschwanz,

mjr. Fegman,

mjr Trochimowicz,

kpt. Branda,

kpt. Dąbrowski,

kpt. Grunblat (I sekretarz PPR w UB),

por. Tron,

por. Madalińska,

ostatnie 7 osób służyło w żydowskiej policji w gettach podczas okupacji hitlerowskiej

Płk.  Hipolit Duliasz   –  dyrektor VI Departamentu MBP

Płk.  Józef Różański – Goldberg    –  dyrektor Departamentu Śledczego MBP

Płk.  Adam Humer   –  wicedyrektor Departamentu Śledczego MBP

płk. Adam Humer

Płk. Galczewski   –  dyrektor Departamentu IV MBP

Płk. Sienkiewicz – Lewi   –  dyrektor Departamentu VII MBP

Płk Zabawski   –  dyrektor VIII Departamentu MBP, do 1939 był rezydentem NKWD w Polsce

Płk. Górecki – Goldberg)   –  dyrektor IX Departamentu MBP

Leon Andrzejewski – Lejb Wolf Ajzen   –  dyrektor Gabinetu Ministra BP, p.o. dyrektora Departamentu III MBP, zastępca dyrektora Biura Personalnego MBP, zastępca Komendanta Centrum Wyszkolenia MBP, wicedyrektor IV, nastepnie III Departamentu MBP

Ryszard Matejewski – Kugelschwanc   –  wicedyrektor Departamentu Śledczego MBP

Julia Brystygier  (pseudonimy Julia Prajs, Daria, Ksenia, Luna, Maria)   –  w latach 1945-1956 dyrektor V, a później III Departamentu MBP, odpowiedzialna za sprawy polityczno-społeczne i dotyczące Kościoła

Płk.  Józef Czaplicki   –  dyrektor Departamentu VII, a później dyrektor Departamentu III MBP, jego zadaniem było prześladowanie Armii Krajowej. Ze względu na znęcanie się tego Żyda nad akowcami, przezwano go w bezpiece „Akower”, co było żydowską wersją inicjałów AK.
(na zdjęciu) =>>

Płk. Anatol Fejgin – dyrektor Biura Specjalnego MBP, a następnie Departamentu X MBP

Płk. Józef Światło – Izaak Fleischfarb   –  wicedyrektor Departamentu X MBP

Julian Konar   –  wicedyrektor Departamentu I MBP, naczelnik Wydziału II w tym Departamencie

Józef Kratko   –  dyrektor Departamentu IV MBP, szef MO w Katowicach i Krakowie, dyrektor Departamentu Szkoleniowego MBP

Leon Rubinstein   –  dyrektor Departamentu II MBP

Ludwik Szenborn   –  oficer V Departamentu MBP, kierownik obiektu w Miedzeszynie, szef UB na miasto stołeczne Warszawę, szef WUBP Bydgoszcz

Aleksander Wolski-Dyszko – dyrektor Departamentu IV MBP

Zygmunt Braude – p.o. dyrektora Gabinetu Ministra BP

Mieczysław Broniatowski – dyrektor Centralnej Szkoły MBP w Łodzi, później dyrektor Departamentu Społeczno-Administracyjnego MSW

Juliusz Burgin – dyrektor Gabinetu Ministra BP

Michał Drzewiecki – dyrektor Gabinetu Ministra BP         (na zdjęciu) =>>

Michał Hakman   –  dyrektor Departamentu Organizacji i Planowania MBP

Maria Kamińska   –  dyrektor Departamentu Szkolenia MBP

Dagobert Jerzy Łańcut   –  dyrektor Departamentu Więziennictwa MBP, 1944-1945 oficer tzw. Ludowego Wojska Polskiego

Michał Taboryski   –  p.o. dyrektor Departamentu II MBP, były policjant w getcie

Dr. med.  Leon Gangel   – dyrektor Departamentu Służby Zdrowia MBP

Feliks Goldsztajn   – dyrektor Centralnych Konsumów MBP

Edward Kalecki   – wicedyrektor Departamentu Finansowego MBP

Ludwik Przysuski   – dyrektor Departamentu Służby Zdrowia MBP

Leon Stach   – wicedyrektor Departamentu Służby Zdrowia MBP

Marek Fink   – wicedyrektor Departamentu VII MBP

Helena Gruda   – wicedyrektor Departamentu Szkolenia MBP

Bernard Konieczny   – wicedyrektor Departamentu IV MBP

Czesław Ringer   – wicedyrektor Departamentu III MBP

Józef Tymiński   – wicedyrektor Departamentu V MBP

Zygmunt Okręt   – dyrektor Centralnego Archiwum MBP, odpowiadał za nagrania i teczki osobowe

Zygmunt Okręt

Ppłk.  Wiktor Herer   – naczelnik w V Departamencie MBP, wysoki funkcjonariusz UB, który miał powiedzieć w śledztwie w 1948 r. do jednego z więźniów: „zadaniem naszym jest nie tylko zniszczyć was fizycznie, ale my musimy zniszczyć was moralnie w oczach społeczeństwa”

Ppłk. lekarz med.  Kamil Warman   – szef Centralny Szpital Kliniczny MSWiA w Warszawie

Płk. dr. med.  Henryk Rotter   – pierwszy kierownik CSK

Anatol Akerman   – tłumacz, następnie cenzor Wydziału Cenzury MBP. W latach 1945-1946 funkcjonariusz Sekcji Szkolenia Zarządu Personalnego MBP, 1946-1947 funkcjonariusz Sekcji I Wydziału II Zarządu Personalnego MBP, 1947-1950 funkcjonariusz Wydziału Polityczno-Wychowowczego Departamentu Więziennictwa MBP, 1950-1951 kierownik sekcji szkoleniowej Wydziału Polityczno-Wychowawczego Departamentu Więziennictwa MBP.

Michał (Mojżesz) Fajgman   – 1945-1946 naczelnik Wydziału Zakupów Departamentu Zaopatrzenia MBP, 1946 naczelnik Wydziału Żywnościowego Szefostwa Zaopatrzenia MBP. Pełnomocnik rządu ds. przejęcia sowieckich obozów jenieckich w Polsce. Kierownik Centralnego Zarządu Obozów Jeńców Wojennych w Żaganiu.

Mjr.  Helena Altenberg   – oficer śledczy MBP

mjr.  Barbara Biller (Basza Lea)   – oficer śledczy MBP

Ferber   – przedstawiciel Przedsiębiorstwa Budowlanego MBP

Józef Gabryelski   – naczelnik Wydziału Szkoleniowego WUBP w Bydgoszczy

Jakub Hammerszmidt   – naczelnik Wydziału Więziennictwa WUBP w Krakowie

Teofil Hazelmajer   – 1945 zastępca naczelnika ds. polityczno-wychowawczych więzienia w Sieradzu, 1945-1946 naczelnik więzienia w Radomiu, 1947-1948 naczelnik więzienia we Wrocławiu, 1948-1949 naczelnik COP w Jaworznie, 1949 naczelnik więzienia w Sanoku.

O. Rozenberg   – naczelnik COP w Potulicach

Bronisław Nechamkis   – 1945 funkcjonariusz Wydziału Pracy Departamentu Więziennictwa i Obozów MBP, 1949-1950 zastępca naczelnika Wydziału Polityczno-Wychowawczego Departamentu Więziennictwa MBP. 1950-1951 oficer ds. specjalnych w Departamencie III MBP.

Marceli Stauber   – 1946-1948 zastępca i p.o. naczelnika Wydziału Lekarskiego Departamentu Więziennictwa MBP, 1948-1950 naczelnik Wydziału Zdrowia Departamentu Więziennictwa MBP, 1950-1951 inspektor ds. więziennictwa Szefostwa Służby Zdrowia.

Leonard Sztejman   – inspektor w Wydziale IV Departamentu Więziennictwa MBP

Julian Teitel   – 1946 inspektor Departamentu Więziennictwa MBP, 1946-1947 zastępca naczelnika Wydziału Inspekcji Departamentu Więziennictwa MBP, 1947 zastępca i p.o. naczelnika Wydziału IV Departamentu Więziennictwa MBP. W latach 1947-1950 naczelnik Wydziału IV Departamentu Więziennictwa MBP.

Salomon Morel   – komendant obozu koncentracyjnego w Świętochłowicach i Jaworznie.  (uciekł do Izraela)

Anna Madalińska    – w 1944 kierownik Kancelarii Resortu BP PKWN, 1945-1946 p.o. kierownika Sekretariatu Gabinetu Ministra BP, 1947-1948 naczelnik Sekretariatu Departamentu I MBP (Kontrwywiad), 1948-1951 zastępczyni naczelnika Wydziału Ogólnego Departamentu I MBP.

Zdzisław Szymczak   – wicedyrektor Departamentu IV MBP

Stanisław Pizło   – 1944 politruk w LWP, następnie przeniesiony do pracy w PKWN, 1945-1946 wicedyrektor Departamentu Więziennictwa i Obozów MBP, 1946-1947 p.o. dyrektora Departamentu Więziennictwa MBP, 1947-1951 szef Departamentu Więziennictwa MBP.

Henryk Chmielewski   – wicedyrektor Departamentu V MBP

Jan Kwiatkowski   – inspektor ORMO

Karol Grabski   – zastępca naczelnika Wydziału V w Departamencie IV

Jerzy Nowicki   – naczelnik Wydziału II w Departamencie IV

Stefan Sobczak   – naczelnik wydziału ds. funkcjonariuszy MBP

Mjr.  Josef Jurkowski   – szef Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego na obszar Śląska

Pinek Mąka   – sekretarz Bezpieczeństwa Publicznego na obszar Śląska. Stwierdził, że w podległym mu regionie liczba żydowskich oficerów bezpieczeństwa wynosiła od 150 do 225. Powołując się na te dane, żydowski autor John Sack ustalił, że 70 do 75% oficerów bezpieczeństwa na tym terenie było Żydami.

Płk. Rubinstein   – szef KBW we Wrocławiu

Pinek Piekanowski   – szef MO w Katowicach

Mieczysław (Szmul) Gross   – szef MO we Lublinie i Wrocławiu. John Sack, powołując się na niego, stwierdza, że 80% oficerów milicji w Lublinie i 50% tamtejszych milicjantów było Żydami.

Płk.  Alef Bolkowiak – Gutman   – dowódca oddziału partyzanckiego Armii Ludowej; pułkownik MO, kierownik Wydziału Personalnego Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej; twórca tzw. band pozorowanych używanych do rozbijania polskiego podziemia; prezes Związku Partyzantów Żydowskich, attache wojskowy w Waszyngtonie.

Jechiel Grynszpan   – szef MO w Hrubieszowie

Ajzer Mąka   – szef MO w Bielsku-Białej

Marian Konwizor   – pierwszego komendant wojewódzki MO w Gdańsku

Stefan Finkel   – szef więziennictwa MBP w Krakowie

Schumacher   – szef więziennictwa MBP na obszarze Dolnego Śląska

Alojzy Grabicki   – szef więzienia mokotowskiego

Lola Potok   – naczelnik więzienia w Gliwicach

kliknij poniżej na mapę jeśli chcesz zobaczyć większą  [uwaga: 9 MB – może się wolno ładować]

http://web.archive.org/web/20071126205133/http://www.polonica.net/imag/obozy_pracy_PRL.jpg

mordercy UB w systemie więzienno-obozowym:

Adam Krawecki
Berek Eisenstein
Szlomo Singer
Ichak Klein
Adela Glickman
Mojżesz Grossman
Szymon Nunberg
Salek Zucker
Dawid Feuerstein
Ajzer Mąka
Aaron Lehrman
Jadwiga Gutman-Sapirstein
Hanna Tinkpulwer
Efraim Lewin   (Nysa)
Mojżesz Mąka
Major Frydman  (Bytom)
Jakubowicz
Mordechaj Kac
Mojżesz Kalmewicki
Józef Kluger
Nahum Solowic
Mojżesz Szajnwald
Szmul Kleinhaut  (Mysłowice)

Berek Eisenstein Adam Krawecki Pinek Mąka

Henryk Studencki Studniberg Szlomo Singer Lola Potok

Henryk Studencki – Chaim Studniberg   – naczelnik Wydziału Więziennictwa WUBP w Katowicach, dyrektor Wydziału Więzień i Obozów na obszarze Śląska.

Andrzej Kornecki – Dawid Kornhendler  (1917-1986)   – szef Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Kielcach. W latach 1946-1948 pełnił stanowisko szefa Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Poznaniu, a od 1948 do 1949 roku we Wrocławiu.

Kpt.  Marceli Reich-Ranicki   – cenzor Cenzury Wojennej Resortu BP, kierownik Grupy Operacyjnej WUBP w Katowicach w 1945 r.

Ignacy Szlajfer   – oficer UB we Wrocławiu w latach 1947-1952, a następnie cenzor w Głównym Urzędzie Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk Regina Okręt – działaczka KPP, w latach 1946-1949 UB w Łodzi, dyrektor Biura Kadr Radiokomitetu.

Krystyna Poznańska-Gebert   – chorąży UB, organizatorka w latach 1944-1945 WUBP w Rzeszowie

Płk.  Ryszard Nazarewicz   – zastępca szefa Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie, następnie pracownik Instytutu Historii Ruchu Robotniczego partyjnej Akademii Nauk Społecznych.

Albert Grunbaum   – zastępca szefa PUBP w Kielcach

Eta Lewkowicz-Ajzenman   – szef Sekretariatu WUBP w Kielcach

Baumgarten   – wiceszef PUBP w Jeleniej Górze

Kwaśniewski – szef wydziału personalnego WUBP w Kielcach

Jan Tataj   – szef WUBP w Kielcach

Tadeusz Paszta   – szef WUBP w Warszawie

Józef Mrożek   – szef WUBP w Gdańsku

Józef Pluta   – zastępca szefa WUBP w Białymstoku

Jan Olkowski   – szef WUBP w Krakowie

Zbigniew Paszkowski   – szef UBP na miasto Warszawę

Płk. Kornecki   – szef WUBP w Poznaniu

Jan Frey-Bielecki   – szef UBP w Warszawie i Krakowie

Edward Słowik   – szef UBP w Siedlcach

Płk. Bielecki (Moniek Buchman)   – szef WUBP Kraków

Józef Rozenwaks   – UB w Szczecienie

Por.  Michał (Mendel) Dym   – UB w Zamościu

Fidelis Wentland   – MBP Warszawa

Lucjan Białobrzeski   – oficer śledczy MBP

Florian Mederer   – WUBP Rzeszów

Honorata Franeiszer   – oficer śledczy PUBP Miastko

Ignacy Wittlieb   – PUBP Lębork

Hubert Kreft   – PUBP Lębork

Eliasz Kotoń   – szef UB w Białymstoku

F. Piątkowski   – szef WUBP w Lublinie

Abram Tauber   – szef UB w Chodlu

Chaim Hirszman   – WUBP Lublin

Markus Kac   – WUBP Katowice

Por.  Albert Grynbaum   – zastępca szefa PUBP w Kielcach

Henryk Mendelbaum   – PUBP Będzin

Feliks Rozenbaum   – WUBP Wrocław

Wacław Salamon   – WUBP Rzeszów

Ryszard Grajnert   – Centrum Szkolenia MBP Łódź

Stanisław Wolender   – WUBP Poznań

Jan Guttman   – PUBP Rybnik

Stanisław Elceser   – PUBP Lubaczów

Herszel Zimmerman   – porucznik UB w Lublinie i Łodzi w latach 1945-1946

Zofia Nimen   – była sekretarzem technicznym KC Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom (MOPR), po wojnie pełniła funkcję kierownika Wydziału Śledczego w Komendzie Wojewódzkiej MO w Krakowie.

Jerzy Wilkier   – szef personalny Komendy Wojewódzkiej MO w Krakowie

Płk.  Izaak Stolzman   – oficer NKWD nadzorujący terror UB na Pomorzu

Siemion Dawidow   – zwierzchnik sowieckich doradców aparatu terroru

Według raportu Nikołaja Seliwanowskiego, głównego doradcy sowieckiego przy MBP, wysłanego do Berii 20 października 1945, Żydzi stanowili 82,3% w radomskim PUBP  (por. „Komunizm. Ideologia. System. Ludzie”, Warszawa 2001, s. 196, 198).

W Łodzi – według sprawozdania instruktora Wydziału Organizacyjnego KC PPR, Stanisława Brodzińskiego, który 12-18 sierpnia 1945 roku przeprowadził inspekcję na terenie Łodzi w organach UB, Żydzi zajmowali 50% etatów  (wg K. Lesiakowski: „Mieczysław Moczar ‚Mietek’. Biografia polityczna”, Warszawa 1998, s. 101).

III.  Sądownictwo i prokuratura

Leon Chajn  (1910-83)   – w latach 1945-1949 wiceminister sprawiedliwości

Maria Górowska – Sand   – urodzona w 1915, córka Moryca i Frajdy (z domu Einsenman). W Powstaniu Warszawskim była łączniczką AL. W 1946 roku była dyrektorem łódzkiej szkoły prawniczej, która po kilkumiesięcznych kursach nadawała aktywistom partyjnym „kwalifikacje sędziowskie”. Sędzina, która  skazała na karę śmierci w procesie politycznym generała Augusta Fieldorfa. Od 1951 roku była sędzią Sądu Wojewódzkiego w Warszawie. Należała do sekcji tajnej – grona sędziów, wyznaczonych przez wiceministra MBP Romana Romkowskiego do wydawania wyroków na polskich patriotów.

W latach 1950-54 tajne sekcje osądzily 506 spraw. W sekcji tajnej byli również  Emil Merz,  Igor Andrejew i  Gustaw Auscaler. Podjęta próba osądzenia jej za mord sądowy nie znalazła się na wokandzie ze względu na jej śmierć. Zmarła na raka w 1998 roku.

Stefan Zygmunt Kurowski – Stefan Leon Warszawski  (1897-1959)   – prawnik, od 1929 obrońca w procesach politycznych. Od 1942 w PPR, później PZPR. W latach 1946-1948 pierwszy prokurator Najwyższego Trybunału Narodowego. Uczestniczył w przygotowaniu dekretów: o amnestii, o postępowaniu doraźnym i odpowiedzialności za klęskę wrześniową i faszyzację kraju i przewodniczył delegacji polskiej na proces w Norymberdze. Od 1956 prezes Sądu Najwyższego.

Oskar Szyja Karliner   – zastępca prezesa Najwyższego Sądu Wojskowego (NSW), od 1953 roku pracował w Generalnej Prokuraturze Wojskowej, w marcu 1954 roku powołany na szefa Zarządu Sądownictwa Wojskowego.

Płk.  Leo Hochberg   – w latach 1947-1955 sędzia i sekretarz Zgromadzenia Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego, a w latach 1955-1957 sędzia Sądu Najwyższego.

Maciej Maksymilian Majster   – prokurator do zadań specjalnych, naczelnik wydziału w Departamencie Nadzoru Prokuratorskiego Ministerstwa Sprawiedliwości, bliski współpracownik Podlaskiego.

Władysław Dymant   – wicedyrektor Departamentu Specjalnego Prokuratury Generalnej, faktycznie kierował departamentem, którego zadaniem było nadzorowanie śledztw prowadzonych przez MBP.

Henryk Podlaski – Hersz Fink   – zastępca Prokuratora Generalnego

Benjamin Wajsblech   – wiceprokurator Prokuratury Generalnej PRL

Ppłk.  Helena Wolińska – Fajga Mindlak (Danielak)   – prokurator wojskowy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, szef Oddziału VII Naczelnej Prokuratury Wojskowej (październik 1950 – wrzesień 1953), członek Partii od 1942.

Wilhelm Świątkowski   – prezes Najwyższego Sądu Wojskowego

Roman Rawicz – Vogel   – Najwyższy Sąd Wojskowy

Ppłk. Beniamin Karpinski, ppłk. Zygmunt Krasuski   – sędzia NSW

Płk.  Kryspin Mioduski – sędzia W, zastępca prezesa NSW (sierpień 1949 – sierpień 1955)

Emil Merz, Gustaw Auscaler, Igor Andrejew, Roman Kryze, Mieczyslaw Szerer – sędziowie NSW

Ilja Rubinow   – prezes Sšdu Wojewódzkiego m. st. Warszawy

Płk.  Marian Frenkiel   – prokurator wojskowy Naczelnej Prokuratury Wojskowej, szef Oddziału Naczelnej Prokuratury Wojskowej (październik 1950 – listopad 1956), członek Partii od 1954, do którego obowiązków należało prowadzenie i nadzorowanie śledztw w sprawach wojskowych.

morderca sądowy – prokurator Marian Frenkiel

Jakub Lubowski – Chase Smen   – prokurator Departamentu Służby Sprawiedliwości WP

Benedykt Jodelis   – prokurator w Prokuraturze Generalnej

płk. Feliks Aspis   – prokurator w Prokuraturze Generalnej

płk. Eugeniusz Landsbergis   – prokurator w Prokuraturze Generalnej

Paulina Kern   – prokurator w Prokuraturze Generalnej

Ppłk.  Stefan Piekarski   – prezez sądu II Armii Polskiej, oficer Armii Czerwonej od 1920 r.

Płk. Henryk Holder   – naczelny prokurator LWP

Mjr. Marian Malinowski – Samuel Haber    – zastępca szefa Wojskowego Sądu Okręgowego w Krakowie

Leon Prenner   – funkcjonariusz Prokuratury Generalnej

Ppłk.  Jerzy Szerszeń   – szef Zarządu Informacji Marynarki Wojennej

Ppłk.  Aleksander Demner   – komendant Oficerskiej Szkoły Prawniczej, produkującej w trybie przyspieszonym morderców sądowych

Kpt. Stefan Michnik   – sędzia WSR w Warszawie

Maksymilian Bartman   – prokurator WPR w Warszawie

Mjr.  Marian Doerffer   – WSR w Kielcach, Szczecinie i Poznaniu

Filip Feld   – szef Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie

Płk.  Zygmunt Wizelberg   – prokurator w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie

Płk. Krasucki   – sędzia wojskowy

Mjr.  Bolesław Wnorowski   – sędzia wojskowy

Mjr. Rilkin   – prokurator wojskowy

Ppłk.  Juliusz Krupski   – sędzia wojskowy, sędzia NSW i szef wydziału w NSW

Jerzy Drohomirecki   – sędzia wojskowy

Płk.  Marian Muszkat   – w 1944 został sędziš wojskowym. W następnym roku przewodził „polskiej” delegacji na proces w Norymberdze. W 1957 wyemigrował do Izraela, gdzie po studiach został profesorem Uniwersytetu w Tel Awiwie. Według teorii tego żydowskiego mordercy sšd winien zrozumieć, że do każdego przepisu należy stosować marksistowskš wykładnię, według której dobro demokracji ludowej jest naczelnym nakazem i jeśli pewien przepis temu warunkowi nie odpowiada, to nie może być stosowany. Żšdał wyposażenia prokuratury w nadzwyczajne uprawnienia w nowej rewolucyjnej sytuacji. Prokuratorzy mieli zostać panami życia i śmierci każdego człowieka. Adwokat winien zapomnieć o przedwojennej zasadzie, że jego zadaniem jest obrona oskarżonego przed karš. W ludowym wymiarze sprawiedliwości miał on teraz stać się, obok sšdu i prokuratury, trzecim organem, którego zadaniem jest wykrycie przestępcy, choćby był nim jego własny klient.

Ppłk.  Teofil Karczmarz   – sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego

Por.  Eugeniusz Krzewski   – sędzia wojskowy

Płk.  Feliks Aspis   – sędzia Najwyższego Sądu Wojskowego

Kpt.  Zygmunt Linauer   – prokurator wojskowy

Ppłk.  Zenon Rychlik   – prokurator Wydziału IV i VIII Naczelnej Prokuratury Wojskowej (1948 – czerwiec 1955)

Kpt.  Mieczysław Mett   – pracownik Najwyższej Prokuratury Wojskowej, a następnie prokurator Wojskowej Prokuratury Rejonowej.

Alicja Graff   – prokurator wojskowy, wicedyrektor Departamentu III Prokuratury Generalnej

Wacław Lange   – w latach 1945-1953 wojskowy prokurator w Warszawie, Białymstoku, Poznaniu i Lublinie

Zajcew   – morderca sądowy

Piotr Samsonow   – morderca sądowy

Władysłw Sieracki   – morderca sądowy

Henryk Ligęza   – morderca sądowy

Aleksiej Milcyn   – morderca sądowy

Mieczysław Widaj   – morderca sądowy

Kazimierz Golczewski – Bauman   – stalinowski prokurator w Kielcach, pracownik Naczelnej Prokuratury Wojskowej

S. D. Mojsezon – Mojżeszowicz   – prokurator wojskowy

Witold Gatner   – prokurator, który  nadzorował m.in. egzekucję gen. Fieldorfa

Gen.  Julian Polan-Harasim   – sędzia wojskowy

Poważna koncentracja pracowników narodowości żydowskiej wystąpiła w Departamencie Służby Sprawiedliwości Wojska Polskiego, Najwyższym Sądzie Wojskowym, Naczelnej Prokuraturze Wojskowej oraz w sądach i prokuraturach terenowych.

Nie było takiego sądu ani prokuratury w wojsku, w której oficerowie żydowskiego pochodzenia nie piastowaliby kluczowych stanowisk. W Departamencie Służby Sprawiedliwości stanowiska szefa Departamentu, szefów Wydziałów, Radców i Inspektorów piastowali oficerowie tegoż pochodzenia w osobach:
Henryk Holder

Winawer

Mieczysław Halski

Jakub Lubowski – Chasze Smen

Helena Wolińska

Borys Ołomucki

Mieczysław Freudenhaym

Leopold Kielski

Marian Malinowski

Arnold Rak

Franciszek Szeliński

Jan Zaborowski

Ludwik Fals

W Najwyższym Sądzie Wojskowym funkcje zastępców Prezesa bądź sędziów NSW pełnili:

Marian Muszkat, Oskar Karliner, Marcin Dancyg, Leo Hohberg, Roman Rawicz (Vogel), Marian Rozenblit, Marian Berton, Józef Warecki. W Naczelnej Prokuraturze Wojskowej stanowiska zastępców Naczelnego Prokuratora, szefów Wydziałów i Prokuratorów pełnili: Henryk Podlaski, Maksymilian Lityński (Lifsches), Stanisław Lex-Majewski, Marian Frenkiel, Mieczysław Bogucki, Feliks Aspis, Edward Gol, Witold Grodziński, Adam Masz, Jerzy Modlinger, Tadeusz Miernik, Mojżesz Ponarski, Zenon Rychlik, Feliks Słonimski, Rubin Szweig, Włodzimierz Winawer, Emil Ziegler i Henryk Zelnik.

W terenowych prokuraturach i sądach wojskowych funkcje szefów bądź zastępców szefów pełnili oficerowie tejże narodowości m.in. tacy jak:

Kazimierz Graf, Arnold Załęski (Załkind), Adolf Brunicki, Marek Szauber, Stanisław Śliwa, Piotr Smolnicki, Józef Fledman, Maks Auster, Jerzy Tranier, Józef Rajch, Filip Berski (Badner), Mieczysław Fajnsztajn, Antoni Mamrot, Eugeniusz Landsberg, Jan Orliński (Unterweiser), Jan Kant, Roman Bojko, Julian Wilf, Edward Milewski, Juliusz Surozki, Ryszard Wierciech, Józef Rajch i Aleksander Warecki.

Uciekli do Izraela:

Marian Muszkat, Jan Kant (prokurator Marynarki Wojennej w Gdyni), Ludwik Fels, Marcin Dancyg, Edward Gol, Edward Milliblit, Eugeniusz Landsberg, Adolf Brunicki, Michał Salpeter, Mieczysław Mirski i Andrzej Makowicz.

morderca sądowy – sędzia Marcin Dancyg

Mieczysław Bringajzen   – funkcjonariusz wojskowego terroru sądowego

Mieczysław Dytry   – funkcjonariusz wojskowego terroru sądowego

Czesław Konieczny   – funkcjonariusz wojskowego terroru sądowego

Franciszek Kapczuk (Nataniel Frau)   – Sąd Wojskowy we Wrocławiu

Płk. Piotr Parzeniecki   – sędzia wojskowy, szef Wojskowego Okręgu Warszawskiego, sędzia NSW

Jan Amons – szef Prokuratury Wojskowej w Lublinie i Gdańsku, prokurator Wojsk Lotniczych (1952-1955)

Ch. Mett – prokurator wojskowy

Leonard Azarkiewicz – szef Prokuratury Marynarki Wojennej

Mjr. Julian Wilf – sędzia WSR Gdańsk

Stanisław Gutaker – sędzia WSR Warszawa

Mjr. Władysław Litmanowicz (Abram Wolf)   – sędzia WSR Warszawa

Czesław Reutt   – prokurator WPR Wrocław

Florian Kirschke   – sędzia WSR Lublin

Oswald Sznepf   – sędzia WSR Rzeszów

Julian Polan-Haraschin   – sędzia WSR Kraków

Emanuel Weinberg   – „obrońca” w Rzeszowie

Józef Feldman   – prokurator WPR Lublin, zastępca naczelnego prokuratora wojskowego do spraw szczególnej wagi (październik 1950 – sierpień 1955), członek partii od 1946

morderca sądowy – prokurator Józef Feldman

Leon Midro   – prokurator wojskowy GO „Wisła”, WUBP Katowice

Ludwik Goettinger   – sędzia WSR Lublin

Marek Szauber   – prokurator WPR Katowice

Wiktor Altschuler   – sędzia WSR Katowice

Ppłk. Jerzy Tramer   – prokurator WPR Warszawa

Tadeusz Lercel   – sędzia WSR Wrocław i Gdańsk

Eugeniusz Landsberg   – prokurator WPR Wrocław i Warszawa

Jakub Menasze   – „obrońca” we Wrocławiu

Jan Orliński – Unterweiser   – prokurator WPR Kraków

Feliks Finkelstein   – prokurator WPR Katowice

Bernard Gerszon   – „obrońca” we Wrocławiu

Roman Abramowicz   – sędzia WSR Warszawa

Izaak Nutman   – „obrońca” w Warszawie

Jan Prause   – prokurator wojskowy GO „Wisła”

Sykstus Guzy   – WPR Katowice

Salomon Wilf   – „obrońca” w Katowicach

Zbigniew Szwarc   – „obrońca” w Rzeszowie

Jerzy Mering   – „obrońca” w Warszawie

Aleksander Maurer   – „obrońca” we Wrocławiu

Edward Strumpf   – „obrońca” we Wrocławiu

Jan Erlich  – „obrońca” we Wrocławiu

Stanisław Hollitscher   – sędzia WSR Kraków

Alicja Pintarowa   – „obrońca” w Warszawie

Ignacy Goldfinger   – „obrońca” we Wrocławiu

Aleksander Gross   – „obrońca” w Lublinie

Aleksander Warecki   – Warenhaupt – sędzia WSR Wrocław, potem szef Wojskowego Sądu Rejonowego w Warszawie

Stanisław Laks   – prokurator WPR Bydgoszcz

Juliusz Kessler   – prokurator WPR Bydgoszcz

Mieczysław Widaj   – sędzia WSR Warszawa

Ppłk.  Maksymilian Lityński – Lifszyc   – prokurator WPR Warszawa, zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego do spraw szczególnej wagi (sierpień 1948 – listopad 1950), członek partii od maja 1947 r.

Ppłk. Henryk Ligęza   – prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej do spraw szczególnej wagi (wrzesień 1950 – styczeń 1955), w prokuraturze od 13 grudnia 1946, wydalony z Partii w kwietniu 1955, do którego obowiązków należał nadzór nad śledztwem MBP, w tym również X Departamentu.

Henryk Podlaski   – prokurator WPR Warszawa

Józef Reich   – prokurator WPR Lublin

Filip Berski – Badner   – prokurator wojskowy

Edward Rettinger   – „obrońca” w Warszawie

Antoni Landau   – „obrońca” w Warszawie

Henryk Nowogródzki   – „obrońca” w Warszawie

Marian Rozenblitt   – w sądownictwie polskiej armii w ZSRS, potem kierownik sekretariatu w Najwyższym Sądzie Wojskowym, razem z Maślanką i Rettingerem uczestniczył w jednej z kluczowych spraw stalinizmu – „bronił” generałów WP, oskarżonych o udział w tzw. spisku w wojsku.

Benjamin Wajsfeld   – „obrońca” w Warszawie

Zygmunt Gross   – „obrońca” w Warszawie

Por. Mordko Goryń   – sędzia WSR Wrocław

Kpt. Florian Kirschke   – sędzia WSR Lublin

Filip Field   – sędzia WSR w Szczecinie

Eugeniusz Saar   – „obrońca” w Krakowie

Marian Wagner   – „obrońca” w Warszawie

Jerzy Merlig   – „obrońca” w Warszawie

Jakub Wilf   – „obrońca” w Katowicach

Mieczyslaw  (Mojżesz) Maślanko   – „obrońca” w Warszawie, przywódca rady obrońców, dziekan grupy obrońców politycznych, których jedynym zadaniem było doprowadzenie podejrzanych do przyznania się do udziału w faktycznym lub fikcyjnym przestępstwie, po czym obrońcy zobowiązywali się do prośby o złagodzenie kary.

Aleksander Filiks    – sędzia WSR Lublin

Roman Abramiwicz    – sędzia WSR Warszawa

Emil Urman    – „obrońca” w Katowicach

Feliks Hopfen    – „obrońca” w Rzeszowie

Józef Winsz    – „obrońca” w Rzeszowie

Kazimierz Graff   – prokurator WPR Warszawa

A. Mamroth   – prokurator WPR Wrocław

IV.  Ludowe Wojsko Polskie

Wacław Komar – Mendel Kossoj   – szef wywiadu i kontrwywiadu (cywilnego i wojskowego)

Gen. Wiktor Grosz

Gen. Wiktor Grosz – Izaak Medres   – szef Głównego Zarządu Politycznego LWP

Gen. Edward Braniewski – Brandsteter   – komendant Wojskowej Akademii Politycznej

Gen. Jan Drzewiecki – Holzer

Gen. Marian Graniewski – Gutaker

Gen. Leszek Krzemień – Maksymilian Wolf)   – był kierownikiem Wydziału Wojskowego Związku Patriotów Polskich w Moskwie, nastepnie szefem Kancelarii Wojskowej Bieruta, zastepcą szefa Głównego Zarządu Politycznego LWP i pełnomocnikiem Rządu PRL ds. pobytu wojsk radzieckich w Polsce.

gen. Leszek Krzemień – Wolf

Gen. Jan Stamieszkin   – szef sztabu Wojsk Obrony Powietrznej Kraju

Gen. Ignacy Blum   – wojska lotnicze

Gen. Tadeusz Dąbkowski   – Dowództwo Wojsk Obrony Powietrznej Kraju, zastępca ds. politycznych dowódcy WOPK

Gen. Czesław Mankiewicz   – dowódca Wojsk Obrony Powietrznej Kraju

Gen. Grzegorz Korczyński   – Kalinowski

Gen. Marian Naszkowski   – Wasser

gen. Marian Naszkowski – Wasser

Gen. Karol Świerczewski – Goltz  (1897-1947)   – działacz komunistyczny, generał. Od 1915 w Rosji, od 1918 w Armii Czerwonej, członek WKP(b). 1936-1938 walczył w hiszpańskiej wojnie domowej, m.in. dowódca 35 dywizji międzynarodowej. 1943 zastępca dowódcy 1 Korpusu PSZ w ZSRR, 1944 w Armii Polskiej w ZSRR. 1944-1945 dowódca II, następnie III i ponownie II Armii WP. 1944 członek Centralnego Biura Komunistów Polskich w ZSRR, potem KC PPR. 1946 wiceminister obrony narodowej, współodpowiedzialny za zbrodnie.

gen. Karol Świerczewski – Goltz

Gen. Leon Turski – Tennenbaum

Gen. Mieczysław Wągrowski – Izaak Pustelman

Gen. Janusz Zarzycki – Neugebauer   – szef Głównego Zarządu Polityczno-Wychowawczego Wojska Polskiego

Płk. Michał Bron – Bronstein   – pracownik MSZ

Płk. dr. Charbicz – Marek Heberman   – komendant Szpitala Wojskowego w Warszawie

Płk. Otto Fiński – Finkenstein   – szef sztabu organizacji „Służba Polsce”

Płk. Garbowski – Gruber   – dowódca dywizji

Płk. Gradlewski – Goldberg   – GZP WP

Płk. Mieczysław Kowalski – Kohn

Płk. Anatol Liniewski – Liberman   – pracownik ASG

Płk. Rosiński – Rosenberg   – DOW

Płk. Rotowski – Rotholtz   – szef Zarządu Służby Technicznej WP

Płk. Stanisław Sokołowski – Szabat   – pracownik WAP

Płk. Paweł Solski – Pinkus    – szef Służby Samochodowej WP

Płk. Szulczyński – Szulcynger   – dowódca pułku

Płk. Wadlewski – Waldman   – dyrektor Departamentu Wojskowego w Ministerstwie Zdrowia

Płk. Żarski – Silberstein   – pracownik WAP

Ppłk. Jerzy Bryn – Izrael Alter   – pracownik MSZ

Ppłk. Jan Dolanowski – Dollinger   – DOW

Ppłk. Adam Laski – Gutbrot   – pracownik ASG

Ppłk. Henryk Zieman – Zysman   – DOW

Płk. Pełczyński   – oficer pionu Planowania i Techniki

Płk. Szulc   – oficer pionu Planowania i Techniki

Płk. Michał Kochański   – oficer pionu Planowania i Techniki

Płk. Jerzy Bochniewicz   – oficer pionu Planowania i Techniki

Płk. Aleksander Bogusławski   – oficer pionu Planowania i Techniki

Płk. Wacław Jędrzejczyk   – oficer pionu Planowania i Techniki

Mjr. Roman Domanski – Rosenstand   – DOW

Mjr. Marcel Kot – Abram Sterenzys

Mjr. Józef Sliwinski – Flaumenbaum   – szef Wydawnictwa „Służba Polsce”

Mjr. Henryk Uminski – Keff

Lubiejski – Zygielman   – II Zarząd

Rajski – Rajgrodzki   – II Zarząd

Henryk Trojan – Adler   – II Zarząd

Zagórski – Winter   – II Zarząd

Józef Poznański – Izaak Topfer   – II Zarząd

Wlodzimierz Tatarek – Salomon Szlama-Wolf   – II Zarząd

Ryszard Tatarczyk – Ludwik Ruppert   – II Zarząd

Henryk Walczak – Zukerman

Stefan (Szmul) Krakowski   – oficer polityczny w Wojsku Polskim do 1966. Jego żona pracowała w KC PZPR. Historyk Żydowskiego Instytutu Historycznego. Dyrektor archiwum w Instytucie Yad Vashem

mjr. Henryk Dodin  (ur. 1919)   – oficer polskiego wywiadu wojskowego. Od marca 1944 żołnierz Armii Czerwonej, od grudnia 1944 Wojska Polskiego, pod koniec tego samego miesiąca (grudzień 1944) przeszedł do rezerwy. Od 1947 pracownik Oddziału II Sztabu Generalnego LWP, od marca 1948 szef Sekcji Finansowej Oddziału II SG LWP. Zwolniony w lipcu 1950, wyemigrował do Izraela w lipcu 1957 r.

mjr. Marceli Kot – Szterenzys  (ur. 1914)   – oficer polskiego wywiadu wojskowego. Od 1947 pracownik Oddziału II Sztabu Generalnego LWP, od 1948 pracownik operacyjny Oddziału II we Francji (już wtedy podległego Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego jako Departament VII wywiadowczy MBP). Od kwietnia 1952 zastępca szefa Wydziału IV (francuskiego) Oddziału II (Operacyjnego) Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Zwolniony w kwietniu 1953, wyjechał do Jugosławii 27 lipca 1967.

Mjr. Józef Bryn   – drugi sekretarz ambasady polskiej w Japonii

Płk. Pawel Monat   – szef wydziału ataszatów wojskowych w II Zarządzie (wywiadowczym) Sztabu Generalnego, poprzednio attaché wojskowy w Waszyngtonie

Innymi pracownikami II Zarządu, którzy uciekli na Zachód byli:

gen. Izydor Modelski   – attache wojskowy w Waszyngtonie, uciekł w 1948 r.

Henryk Walczak – Zukerman   – pracownik cywilny, kierownik attachatu w Waszyngtonie, po otrzymaniu odwołania w 1951 nie powrócił do kraju

Aaron Goldenberg   – przerzucony nielegalnie do RFN odmówił współpracy

Jan Galewicz   – konsul generalny PRL w Nowym Jorku, w 1953 odmówił powrotu do kraju

Henryk Trojan – Adler

Abraham Rajski – Rajgrodzki   – wysłany nielegalnie do Francji jako przedstawiciel Polskiego Biuletynu Informacyjnego, pozostał na stałe

mjr. Marcel Kot – Abram Szterenzys   – w 1957 wyjechał na urlop do Jugosławii, skąd przedostał się do Francji

kpt. Włodzimierz Barankiewicz   – pracował pod przykryciem w ambasadzie polskiej w Wiedniu, w 1961 przeszedł do Amerykanów

kpt. Marcin Sochaczewski   – po zwolnieniu z Zarządu II został zatrudniony w jednej z instytucji krajowych, wyjechał do Berlina Zachodniego i przedostał się do RFN

Zdzisław Brandel   – oficer kadrowy II Zarządu, uciekł do Brazylii i USA

kpt. Mieczysław Skorupiński   – w latach 1947-1951 szef sekcji agenturalnej, w 1958, będąc szefem Polskich Linii Oceanicznych, uciekł na Zachód.

gen. Jakub Prawin

Gen.  Jakub Prawin   – agent NKWD, szef Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie.

Gen. Juliusz Hibner – Dawid Schwartz   – dowódca Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, brał udział w Wojnie Domowej w Hiszpanii w latach 1936-1938. Był prawą ręką ministra Bezpieczeństwa Państwowego, dowódcą Przygranicznych Korpusów Obrony i Korpusów Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W latach 1951-1956 był dowódcą państwowych sił zbrojnych, a w latach 1956-1960 wiceministrem Spraw Wewnętrznych

Gen.  Henryk Toruńczyk   – 1944 dowódca Polskiego Samodzielnego Batalionu Specjalnego, przeformowanego w listopadzie na Brygadę Wojsk Wewnętrznych, poprzedników KBW. W 1945 p.o. dowódcy KBW.

gen. Henryk Toruńczyk

Płk. W. Tykociński – E. Tykotyner   – szef Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie Zachodnim, w maju 1965 uciekł z Berlina do USA. Tam dwa lata później zmarł w hotelu, w niezbyt jasnych okolicznościach.

Płk. Jakub Wachtel   – zastępca Szefa Departamentu Personalnego

płk. Stefan Kuhl   – zastępca Szefa Departamentu Personalnego

płk. Jakub Wachtel

Ppłk. Julian Rotnicki – szef Wydziału I Departamentu Personalnego, zajmującego się oficerami piechoty, sztabów i instytucji

Ppłk. Adam Brandel – szef Wydzialu Awansów i Odznaczen Departamentu Personalnego

Ppłk. Edward Pfeffer – szef Wydziału VII zajmującego się powoływaniem oficerów do służby wojskowej i zwolnień z tej służby, administracją rezerw oficerskich, obsadą kadrową WKR i sprawami związanymi z przyznawaniem emerytur. Jako generał był szefem Zarządu Zaopatrzenia Sztabu Generalnego, zastępcą Głównego Ispektora Planowania i Techniki, kierownik Katedry Ekonomiki Polityki Planowania i Gospodarki Obronnej w Wojskowej Akademii Politycznej, Sekretarz Rady Ekonomicznej MON

Ppłk. Mieczysław Wodnar – szef Wydziału Oficerów Kwatermistrzostwa

Po sierpniowo-wrześniowym plenum KC Partii w 1948 do Departamentu Personalnego WP przybyli nowi oficerowie pochodzenia żydowskiego, a takze nastąpiły pewne zmiany na kluczowych stanowiskach w tej instytucji umacniające pozycję i wpływy oficerów narodowości żydowskiej. Po przeprowadzeniu wiosną 1950 reorganizacji Departamentu Kadr pomimo istniejącego szefa tego Departamentu płk. Turskiego i jego zastepcy oficera radzieckiego płk. Kożucha, wyłoniono trzyosobową kierowniczą ekipę Żydów w osobach: płk. Ziemiana, płk. Mazura i płk. Wojnara.

W wyniku polityki personalnej realizowanej przez żydowskich oficerów zajmujących kierownicze stanowiska w Departamencie Kadr i terenowych organach kadrowych, poważna część ważnych stanowisk w dowództwach okręgów wojskowvch i rodzajów Sił Zbrojnych, instytucjach centralnych MON, szefostwach rodzaju wojsk i służb była obsadzona przez oficerów żydowskiego pochodzenia, w stosunku do których nie były w zasadzie stosowane kryteria polityczno-moralne ani wymogi kwalifikacyjne.

Jeśli chodzi o obsadę szefów Wydziałów Personalnych okregow wojskowych, to przedstawiała sie ona we wspomnianym okresie następujaco:
szefem Wydziału Personalnego DOW I (Warszawa) był ppłk.  Jan Wiśniewski, późniejszy kontradmirał, a po nim ppłk. Rosiński – Rosenberg;
szefem Wydziału Personalnego DOW II (Bydgoszcz) był ppłk.  Adolf Kolb;
szefem Wydzialu Personalnego DOW IV (Wrocław) był ppłk.  Marian Mazur, a po nim mjr.  Roman Domański – Rosenband;
szefem Wydziału Personalnego DOW V (Kraków) był kpt.  Bronisław Lampel, a po rozformowaniu tego okregu objął on w maju 1952 r. takie samo stanowisko w DOW IV;
szefem Wydziału Personalnego DOW VI (Łódź) był ppłk.  Henryk Ziemian – Zysman, a po rozwiązaniu tego okręgu objął takie samo stanowisko w DOW III (Poznań);
szefem Wydziału Personalnego DOW VII (Lublin) był ppłk.  Jan Dolanowski – Dollinger;
szefem Wydziału Personalnego w Dowództwie Wojsk Lotniczych był ppłk.  Leon Turski – Tannenbaum,
w Wojskach Ochrony Pogranicza – ppłk.  Michał Rudawski.

W aparacie politycznym WP przez wiele lat kluczowe stanowiska służbowe obsadzone były przez oficerów żydowskiego pochodzenia. I tak kolejno zmieniającymi się szefami Głównego Zarządu Politycznego WP byli gen.  Wiktor Grosz – Izaak Medres, gen.  Mieczysław Wągrowski – Izaak Pustelman, gen. Świetlik, gen.  Edward Ochab, gen. Naszkowski, gen.  Janusz Zarzycki – Neugebauer.

Zastępcami szefa GZP WP byli gen. Malko i gen.  Leszek Krzemień – Maksymilian Wolf. Szefem Zarządu Organizacyjnego GZP WP był płk M. Jekiel, który po zwolnieniu go do rezerwy objał stanowisko zastępcy przewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej.

Szefem Zarządu Propagandy GZP WP przez długi okres był pułkownik, a później gen. Blum. Ponadto w GZP WP pracowali gen. Bednarz, ppłk. Bugajski, płk. W. Strasser, płk. Grosfeld, płk. B. Szubicz, płk. Welfeld, ppłk. Hakman, płk. S. Alster, płk. Friedman, płk. Szliferstejn, płk. Lider, płk. Brones, płk. Hubert, płk. Jegier, płk. Gradlewski – Goldberg, płk. Malczewski i inni. Sekretarzem Komisji Kontroli Partyjnej WP był płk. L. Zieleniec, szefem Oddziału Inspekcji – płk. Szarek, szefem Wydziału Próśb i Zażaleń – płk. Krygie, były rabin.

Analogiczna sytuacja istniała w Zarządach Politycznych okręgów wojskowych i rodzajów Sił Zbrojnych, Wojskowej Akademii Politycznej i Wojskowym Instytucie Historycznym. Interesującym jest fakt, że w celu zatarcia śladów żydowskiego pochodzenia, na wniosek określonej grupy oficerów ówczesnego Departamentu Personalnego przeforsowano około 1947 r. wydanie odpowiedniego aktu normatywnego upoważniającego Ministra Obrony Narodowej do przeprowadzania we własnym zakresie zmiany nazwisk oficerów. Formalności z tym zwiazane zatatwiał Departament Personalny WP, opracowując odpowiednie rozkazy personalne. Sprawy takie były załatwiane bardzo operatywnie. Z tej możliwości skorzystało wielu oficerów narodowości żydowskiej.

Zespół autorów organu teoretyczno-politycznego GZP WP „Nasza Myśl” składał się prawie wyłącznie z Żydów.

W skład tego zespołu wchodzili:
gen.  Janusz Zarzycki – Neugebauer,
płk.  Leon Grosfeld,
płk.  Henryk Werner,
ppłk.  Dorian Płoński,
Roman Werfel,
mjr.  Włodzimierz Brus,
mjr.  Włodzimierz Baczko
mjr.  Julian Lider
ppłk.  Zenon Welfeld
ppłk.  Leon Sternik
mjr.  Zbigniew Safian,
płk.  Adam Bromberg
ppłk.  Ignacy Blum

Część z nich posiadała skompromitowaną przeszłość, jak np. mjr Safian, który w czasie okupacji hitlerowskiej byl policjantem żydowskim w getcie.

Od 1950 roku żydowskie czasopisma i prasa wojskowa z wyjątkową pasją podjęły problem tzw. „odchylenia prawicowo-nacjonalistycznego”, a całość wychowania politycznego kadry i żołnierzy została sprowadzona do walki z owym odchyleniem. W programach szkolenia ideowo-politycznego niebywale wyeksponowano historię WKP(b), programy zaś historii Polski wyprane z politycznego tla wekslowały ją na tory historii gospodarczej.

W tego rodzaju programach prym wiodła Wojskowa Akademia Polityczna, dla której starannie dobrano kadre wykładowczą, którą stanowili m.in.
gen. Uziębło
płk Hoffman
płk Piasecki
płk Halicz
płk Pawłowski
płk Pirko
płk Wachtel
płk Ochocki
mjr Lewandowski
płk Malczewski
płk Grot
płk Sokołowski
mjr Zillberstein.

Na szefów katedr powoływano nawet ludzi nie posiadających żadnego przygotowania (m.in. kpt. Dworniaka), czy też posiadajacych trudności w posługiwaniu sie językiem polskim (m.in. mjr Zillberstein). Zasadniczym kryterium przydatności było pochodzenie.

Po wydarzeniach październikowych 1956 grupa żydowskich działaczy zajmująca eksponowane stanowiska w Wojsku i odpowiedzialna za przestępstwa postanowiła zrzucić z siebie odpowiedzialność i przedstawić się jako ofiary kultu jednostki i główni rzecznicy odnowy. Wykorzystali do tego naradę wyższych dowódców i oficerów politycznych, która odbyła się 27 października 1956 przy udziale  Gomułki, Spychalskiego,  Zawadzkiego i Cyrankiewicza. Na tej naradzie specjalnie przygotowani przez Bluma i Malczewskiego polemiści przypuścili ostry atak na wojsko. Domagano się odwołania ludzi skompromitowanych z wojska, ale o jakich ludzi chodzi, tego nie precyzowano. Postulowano utworzenie Ministerstwa Spraw Wojskowych i odrębnego stanowiska naczelnego dowodcy (płk Mojsiejewicz). Postulowano zastąpienie jednoosobowego dowodzenia działnością rad wojskowych i rad wojennych na wzor chiński (gen. Frey-Bielecki). Domagano sie także otwartego pisania w prasie o sprawach wojskowych bez cenzury. Podobne postulaty zgłosili gen. Hubner i inni. Propozycje, uznane za rewizjonistyczne, spotkały sie z krytyką kierownictwa partii i rządu.

Objęcie przez gen.  Janusza Zarzyckiego – Neugebauera stanowiska szefa GZP WP poważnie wzmocniło pozycję i wpływy Żydów w tej instytucji.

W skład tej grupy wchodzili
Fryderyk Malczewski,
Ignacy Blum,
Zygmunt Hofman,
Michał Friedman,
Stanisław Nadzin,
Mirosław Nadelwicz,
Jan Zamoyski,
Bronisław Bednarz,
Eugeniusz Kuszko
Piotr Borowy.

Korzystając z opieki Zambrowskiego, Morawskiego i Ochaba grupa ta zaczęła lansować tendencje „rewzjonistyczne”. Ukazały sie w piśmiennictwie wojskowym w tym duchu artykuly płk. J. Bluma, cykl artykułów Z. Baumana. Publikował się tez W. Górnicki.

Jan Zamoyski Bronisław Bednarz

Organ teoretyczny GZP WP „Wojsko Ludowe” i prasa wojskowa podjęły też dyskusję o „bohaterszczyźnie”, którą zapoczątkował płk. Janusz Przymanowski. Podjęto także walkę z urojonym antysemityzmem. Z inicjatywy szefa GZP WP gen. Zarzyckiego wydano w marcu 1957 r. broszurę poświęconą antysemityzmowi w Polsce, w której usiłowano wykazać, że Polska to kraj zagorzałych antysemitów. Dla uzasadnienia tego domniemania przedrukowano prace J. Marchlewskiego pt. „Antysemityzm a robotnicy”, szkic E. Orzeszkowej pt. „O Żydach i kwestii żydowskiej”, parszywy esej J. Tuwima pt. „My żydzi polscy…” oraz paszkwilancki artykuł z „Po prostu” pt. „Gdy budzą się upiory” pióra  J. Ambroziewicza, E. Gonczarskiego i  J. Olszewskiego.

Na naradzie aktywu partyjnego 27 maja 1957 ówczesny szef GZP WP gen.  J. Zarzycki przestrzegał, oświadczając wprost: „poddaje się w wątpliwość nasz sojusz ze Związkiem Radzieckim. (…) Ten antyradziecki nurt wiąże się często z antysemityzmem, który jakkolwiek rzadko manifestuje się otwarcie, występuje jednak w ukryciu zazwyczaj pod postacią fałszywych, hitlerowskich niemal plotek”. W latach 1957-1958 na łamach „Żołnierza Wolności” ukazywać się zaczęły alarmujace artykuły i reportaże piętnujace ostre przejawy polskiego „antysemityzmu”. Szczególne skoncentrowanie oficerów żydowskiego pochodzenia miało miejsce w instytucjach centralnych MON.

I tak w Sztabie Generalnym WP Głównym Inspektorem Techniki i Planowania był w latach 1956-1967 gen. Marian Graniewski, szefem Zarządu Operacyjnego był w latach 1954-1960 gen.  Jan Drzewiecki – Holzer, szefem Zarządu II był w latach 1946-1950 gen.  Wacław Komar, szefem Zarządu Organizacyjnego był w latach 1952-1954 płk.  Czesław Berman, szefem Zarządu Planowania Materiałowego był w latach 1952-1967 gen.  Edward Pfeffer, szefem Oddziału Szyfrowego był w latach 1946-1952 płk.  Joachim Erlich, szefem Oddziału Cenzury był w latach 1953-1963 płk.  Tadeusz Polanowski.

Piastując stanowisko Szefa Zarządu II Sztabu Generalnego WP już od 1946 gen. bryg.  Wacław Komar rozpoczął intensywne angażowanie do pracy w tym Zarządzie osób pochodzenia żydowskiego, wśród nich i takich, którzy nie posiadali odpowiedniego wykształcenia i niezbędnych kwalifikacji, a nawet i takich, którzy nie mieli polskiego obywatelstwa.

Pracownicy ci byli bezpośrednio ściągani z Palestyny, Francji, Włoch i roznych instytucji krajowych. Tak zostali ściągnięci z Palestyny m.in. Bryn, Trojan – Adler, Gineberg, Botwińska i inni.

Obok szefa Zarządu II gen.  W. Komara, żydami byli dwaj zastępcy szefa Zarządu – płk.  Stanisław Flato i płk.  Witold (Władysław) Leder. Szefem Wydziału Operacyjnego był płk.  Stanisław (Leon) Bielski, szefem Wydziału Informacyjnego – płk.  Adam Brandel, szefem Wydziału I – płk.  Michał Bron (Bronstein), szefem Oddziału III – płk.  Anatol Liberman, szefem Wydziału Finansów kpt.  Marcin Sochaczewski.

płk. Stanisław Bielski płk. Witold (Władysław) Leder

Ponadto pracowali tam dalsi oficerowie tego samego pochodzenia jak płk Leon Herzog, płk.  Paweł Monat, płk.  Jan Rochwerger, płk.  Maksymilian Sznapf, mjr.  Bolesław Włodynger, mjr.  Maksymilian Berezowski i inni. Wszystkie ważniejsze stanowiska w podstawowych komórkach Zarządu II były obsadzone przez pracowników żydowskichj, a np. w sekcji agenturalnej amerykańskiej na 9 pracownikow kadrowych 8 z nich było żydowskiego pochodzenia wraz z szefem tej sekcji płk.  Leonem Zagórskim.

Jeżeli w latach 1945-1949 stanowiska w Misjach i Attachatach Wojskowych obsadzone były oficerami przedwojennymi, to po tym okresie stanowiska te obejmują stopniowo oficerowie żydowskiego pochodzenia w osobach: płk. Tykociński – Tykotyner, płk. Herzog, płk. Monat, płk. Bron, płk. Hirszowicz, ppłk. Kornecki, ppłk. Kofler, ppłk. Czarny i mjr Rochwerger. Aparat kadrowy pod przykryciem był obsadzony przede wszystkim przez Żydów.

I tak np. w latach 1948-1953 w USA na 8 pracowników pod przykryciem wszyscy byli żydowskiego pochodzenia: Zagórski, Klon, Groniewicz, Krakowski, Maliszewski, Heliman, Welker, Hamerlak. Podobnie przedstawiała sie sytuacja na terenie innych krajów. Jedynie do pracy pomocniczej angażowano młodych oficerów narodowości polskiej. Począwszy od 1953 do pracy w attachatach wojskowych kierowani byli oficerowie polscy, a tylko nieliczni pochodzenia żydowskiego jak np. Monat do Waszyngtonu, a Bron do Jugosławii.

Do organizowania siatek agenturalnych w różnych krajach począwszy od 1948 wysyłano pracowników wyłącznie żydowskiego pochodzenia. m.in. zostali wysłani Trojan – Adler), Lubiejski – Zygielman), Rajski – Rajgrodzki, Kot – Szterenzys, Zagórski – Winter, Wolf, Hubner, Tykocinski – Tykotyner i inni. Organizowali oni siatki wywiadowcze w oparciu o koneksje rodzinne i środowiska żydowskie. Werbowali najczęściej osoby bezwartościowe, skorumpowane, a w wielu wypadkach wykazywali fikcyjne werbunki w celu uzasadnienia nadmiernych wydatków finansowych.

W Inspektoracie Szkolenia ważne stanowiska zajmowali tacy oficerowie żydowskiego pochodzenia jak płk Szulczyński – redaktor naczelny „Przeglądu Wojsk Lądowych”; płk. Welfeld – p.o. szefa Zarządu Szkolnictwa Wojskowego, który kierował całokształtem spraw organizacyjnych, programowych i personalnych w tym Inspektoracie i płk. Sadykiewicz – z-ca szefa Zarzadu I. W Akademii Sztabu Generalnego czołowe stanowiska zajmowali tacy oficerowie jak płk. Broch, płk. Berman, płk. Demner, płk. Bielawski, płk. Makowski, płk. Szlifersztejn i inni.

W Biurze Studiow MON – płk. Heistein i płk. Speizer. W aparacie kwatermistrzowskim dzięki Głównemu Kwatermistrzowi WP gen. Komarowi i szefowi Wydzialu Kadr Głównego Kwatermistrzostwa ppłk. Tatarynowiczowi znaczną część kierowniczych stanowisk zajmowali oficerowie żydowscy, m.in. płk. Cukierman, ppłk. Zawadzki, ppłk. Pakier, ppłk. Haliński, ppłk. Małachowski i ppłk. Weis.

Do osób, które były specjalnie wyróżniane i przewidywane do objęcia eksponowanych stanowisk należeli płk.  Herc Antopolski, płk.  Henryk Flikielski, płk.  Henryk Ebensztejn, płk.  Józef Guterman i płk.  Henryk Cukierman. W pionie technicznym wojsk pancernych ważniejsze stanowiska były w latach 1950-1954 obsadzone przez oficerów żydowskiego pochodzenia takich jak płk. Rotowski – Rotholtz, płk. Szulc, płk. Bochniewicz, płk. Bergerson, płk. Sztuhl, płk. Krygier, płk. Wohlmuth, płk. Magler i ppłk. Neuberg.

Po odwolaniu płk. Rotowskiego ze stanowiska szefa Zarządu Służby Techniczno-Czołgowej, zgodnie z decyzją b. szefa Departamentu Kadr MON gen. Fonkowicza, na powyższe stanowisko został wyznaczony płk.  Ludwik Szulc, mimo zgłoszonych bardziej odpowiednich kandydatow. W wielu przypadkach oficerowie żydowscy zajmujący odpowiedzialne stanowiska w pionie technicznym tych wojsk nie posiadali nawet średniego wykształcenia, jednak zawsze oceniani byli przez kierownictwo służby jako wybitni fachowcy.

W służbie samochodowej MON jej kierownictwo w osobach: płk.  Paweł Solski – Pinkus w latach 1948-1950 i gen. Nowicki od 1952 w sposob świadomy i celowy obsadzali ważne stanowiska w tej służbie oficerami narodowości żydowskiej, często o niskich wartościach fachowych i moralnych jak np. b. płk.  Józef Malagowski – zdegradowany za nadużycia i skazany na 6 lat wiezienia; płk. Ukraiński – zdegradowany, porzucił żonę i dzieci, szczególną opieką otaczał go szef służby gen. Nowicki; płk.  Bolesław Badian – pełnił służbę do 1967 r. w pionie organizacyjno-mobilizacyjnym; ppłk.  Rafał Lekach – nie posiadal w ogóle wykształcenia i praktyki w służbie samochodowej; ppłk.  Henryk Majsiak – wyrzucony z informaji w 1967 r., został przyjety do służby samochodowej bez jakichkolwiek kwalifikacji; ppłk.  Tadeusz Sarzycki – zwolniony z wojska za wrogą dzialalność w czasie okupacji, po zabiegach gen. Nowickiego powtórnie powołany do służby wojskowej; ppłk.  Szymon Gładysz – posiadal zaledwie 7 klas szkoły powszechnej, wyjechal do Izraela w 1956 r. oraz płk.  Ignacy Rutkowski z wykształceniem 6 klas szkoły powszechnej byl naczelnym dyrektorem WZ Mot. Wybierał się do Izraela, lecz zmarł na zawał serca na krótko przed planowanym wyjazdem.

Szczególnie duże skupisko oficerów żydowskich było w służbie zdrowia, a zwlaszcza w Departamencie Służby Zdrowia WP. Stało się tak dzięki temu, że przez wiele lat szefował temu Departamentowi pułkownik, a później generał  Leo Samet, który do 1958 nie posiadał dyplomu lekarza, aczkolwiek przez cały czas swego szefowania tytułował się „doktorem”. Jego nastepcą był gen. Kowalski, wyznaczony na to stanowisko po październiku 1956.

Na przełomie lat 40-50-tych oficerowie narodowości żydowskiej zajmowali też sporo odpowiedzialnych stanowisk dowódczych w tym dowódcow pułków i dywizji wprowadzanych w miejsce odkomnderowanych oficerów Armii Radzieckiej.

Do nich m.in. należeli:
płk Szulczyński – Szulcyger   – dowódca pułku,
płk Izydor Helin – dowódca pułku czołgów, wyjatkowo nieudolny, o niskich wartościach etyczno-moralnych, który już w 1948 napisał raport o wyjazd do Izraela;

dowódcy dywizji i korpusów:
płk Sadykiewicz
płk Gross
płk Lech
płk. Heistein (szef sztabu korpusu)
płk Majtek
płk Peste
płk Garbowski – Caber

Dobór na studia w radzieckich akademiach wojskowych dokonywał się również pod określonym kątem narodowościowym. Spora część oficerów kierowanych na te studia była pochodzenia żydowskiego. Wśród absolwentów tych uczelni znaleźli się m.in. tacy oficerowie tego pochodzenia jak płk Wiśniewski (późniejszy wiceadmirał), płk. Spajzer, płk. Drzewiecki – Holzer – późniejszy generał, płk. Frey-Bielecki (późniejszy generał), płk. Lach, płk. Łapiński (późniejszy generał), płk. Grabowski i płk. Heinrich.

Oficerowie żydowscy nie wykazujący wystarczających wartości umysłowych lub nie widzący realnych możliwości objęcia odpowiednich eksponowanych stanowisk w dotychczasowych ich pionach pracy, kierowani byli na kluczowe stanowiska w departamentach i biurach wojskowych ministerstw i urzędów centralnych. W 39 tego typu komorkach na kierowniczych stanowiskach było 40 oficerów pochodzenia żydowskiego, z tego 17 dyrektorów biur i departamentów. Przez około 10 lat procesem szkolenia i wychowania wojskowego w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego jako Dyrektor Departamentu Wojskowego kierował płk. Bartkiewicz.

Dyrektorem Departamentu Wojskowego w Ministerstwie Żeglugi był płk Horoszewicz, a w Ministerstwie Oświaty nadzór i opiekę nad realizacją programu przysposobienia obronnego młodzieży w szkołach średnich i technikach sprawował płk. Woch. W Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej dyrektorem Departamentu Wojskowego przez ponad 10 lat był płk. Wadlewski – Waldman. Podobnie było z obsadą kierowników utworzonych na początku 1950 r. wojskowych studiów przy wyższych uczelniach cywilnych. Kierownikiem takiego studium Uniwersytetu Jagiellońskiego był płk. Cynkin skazany wyrokiem sądu za sprzedaż dyplomów, a po nim na tymże Uniwersytecie – płk.  Józef Morzycki. Wieloletnim kierownikiem Studium na Uniwersytecie Warszawskim był płk.  Maksymilian Sznepf.

Wielu z pracowników studium było skorumpowanych i skompromitowanych na uprzednio zajmowanych stanowiskach. I tak np. płk Stanisław Garder przed objęciem funkcji kierownika Studium Wojskowego zamieszany był w nadużycia gospodarcze; płk Andrzej Liwocki obciążony był odpowiedzialnoscią moralną za fałszowanie dokumentów, w wyniku czego został usunięty ze stanowiska Szefa Oddziału Kadr SOW. Skompromitowani byli też płk Helin, ppłk Namedyński i ppłk Szeremeta. Tolerowano na stanowiskach kierowników Studiów Wojskowych ludzi, którzy nie mieli żadnych predyspozycji fachowych bądz ideowo-moralnych. Do takich m.in. należeli: płk Wiktor Szyszka z Politechniki Częstochowskiej, płk Adam Gloca z Uniwersytetu Wrocławskiego, płk Piotr Pióro z Uniwersytetu Lubelskiego, ppók Konrad Żywicki z Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu, płk Klemens Nussbaum z Politechniki Warszawskiej, mąż przewodniczącej Ligi Kobiet – Zawadeckiej. Nussbaum w 1968 wyjechał z rodziną na urlop do Jugosławii, zaproszony przez polskiego attaché wojskowego, i stamtąd, choć nie bez trudu, przez Włochy przedostał się do Izraela. Jego „katolicka” żona była nie tylko przewodniczącą Ligi Kobiet, ale też członkiem Rady Państwa i członkiem Komitetu Centralnego PZPR. W Izraelu przeszła na judaizm. Dość często przenoszono skompromitowanych oficerów narodowości żydowskiej z jednej do drugiej uczelni jak miało to miejsce m.in. z płk Diduchem i ppłk Jurkowskim.

W młodzieżowej organizacji „Służba Polsce” powołanej w 1948 skoncentrowała się wiekszość oficerów i pracowników pochodzenia żydowskiego. Zajmowali oni w tej organizacji kluczowe stanowiska.

I tak Komendantem Głównym tej organizacji byli po sobie płk.  Edward Braniewski – Brandsteter – późniejszy generał i płk.  Aleksander Sław. Szefem sztabu był do maja 1949 r.  Otto Fiński – Finkenstein, a od maja 1949 r. płk.  Jerzy Siodmak. Kwatermistrzem – płk.  Herc Antopolski, szefem Zarządu Polityczno-Wychowawczego – mjr.  Michał Górski, szefem Oddziału Organizacyjnego sztabu – mjr.  Henryk Umiński – Keff, szefem Oddziału Propagandy Zarządu Politycznego – mjr. M. Sawicki, szefem Wydziału Wydawnictw – mjr. Józef Śliwiński – Flaumanbaum i szefem Wydzialu Prawnego – dr.  Jerzy Lecki.

Wielu z tych oficerów mogło znaleźć się na stanowiskach tylko z powodu pochodzenia, nie dotyczyły ich bowiem zasady obowiązujące Polaków.
Płk.  Otto Fiński – wyksztalcony w Austrii i Niemczech, miał matkę na stałe zamieszkałą w Wiedniu;
płk.  Jerzy Siódmak – był synem krakowskiego kamiennicznika, należał do 1939 r. do syjonistycznej organizacji „EI-Al”;
mjr.  Henryk Umiński fałszywie podawał w dokumentach, że był w KZMP, rodzinnie powiązany z konfidentem policji w ruchu robotniczym;
mjr.  Michał Górski – był policjantem w getcie żydowskim;
ppłk. Henryk Nachsatz – bez żadnego przygotowania fachowego, w 1957 r. wyjechał do Izraela;
ppłk. Albert Galina – syn bogatego kuśnierza warszawskiego, w 1958 r. wyjechał do Francji;
ppłk. Leon Blacharski – w 1957 r. wyjechał do Izraela;
mjr. Józef Śliwiński – nie potrafił nawet poprawnie mówić po polsku;
ppłk. Dawid Lerner – syn żydowskiego kapitalisty;
kpt. Samuel Lewin – zastrzelił nawet jednego z oficerów, za co nie poniósł oczywiście żadnych konsekwencji.

Korpus Bezpieczeństwa Wewnetrznego (KBW) – dowódcą KBW od 1946 był gen. bryg.  Konrad Świetlik, następnie gen. bryg.  Juliusz Hubner. Po 1956 przez okres pobytu gen. Musia w rosyjskiej Akademii Sztabu Generalnego, obowiązki dowódcy KBW pełnił gen. bryg.  Wacław Komar – dowodca Wojsk Wewnetrznych.

Na stanowisku zastępcy dowódcy KBW do spraw politycznych pozostawal płk.  Zdzisław Bibrowski, po nim płk. Puteczny przekazany po 1956 do MON. Szefem sztabu KBW był płk.  Edward Koniński – syn fabrykanta, rzekomy działacz KZMP. Szefem Oddziału Mobilizacyjnego KBW byl płk. Kocubej – zwolniony w 1958, wyjechał do Izraela.

Szefem Oddziału Łączności był płk.  Oskar Weiss. Wieloletnim szefem Oddziału Personalnego KBW byl płk. Niewiadomski. Stanowisko dowódcy Artylerii i Broni Pancemej KBW piastowal przez wiele lat (do 1964) płk.  Leon Helfer, dowódcą brygady był płk.  Dymitr Pliskin i płk.  Stanisław Konar. Dowódcą pułku był płk.  Karol Glajcher.

Płk. Hański był szefem sztabu KBW, płk. Wasilkowski i płk. Dobrowolski – komendantami Oficerskiej Szkoły KBW. Ppłk. Resiur jako szef sztabu 2 Brygady KBW wziął w 1957 udział w mundurze w zebraniu gminy żydowskiej w Białymstoku z okazji przyjazdu przedstawiciela Żydow z Kanady. W 1958 zostal zwolniony ze służby.

Również  Dowództwo Wojsk Ochrony Pogranicza (WOP) stało się poważnym skupiskiem oficerów i pracownikow cywilnych żydowskiego pochodzenia.

Zajmowali w nim kierownicze stanowiska tacy oficerowie jak:
płk. Roman Grabowski
płk. Stefan Sobczak
płk. Adam Broda
płk. August Bernard
płk. Aleksander Grylak
płk. Oberhard
płk. Fuks
płk. Tubak
ppłk. Jakub Margules
płk. Michał Rajewski
ppłk. Marek Tempel
ppłk. Tadeusz Korobkow
płk. Stanislaw Bański
płk. Roman Wasilkowski.

Szefem Wydziału Informacji Głównego Inspektoratu Ochrony Pogranicza był mjr.  Beniamin Pankow.

Dowództwo Pomorskiego Okręgu Wojskowego w 1947:

gen. Półturzycki – dowódca okręgu;
płk Lasota – zastępca ds. politycznych dowódcy;
ppłk A. Hajnicz – szef Wydziału Politycznego;
płk Kolb – szef Wydziału Pracy wśród oficerów;
ppłk Ostaszewski – szef Wydziału Personalnego

Płk Liberman – komendant Wyższej Szkoły Oficerów Politycznych

Płk Zieleniec – dyrektor nauk w Wyższej Szkoły Oficerów Politycznych

Płk Jakub Wachtel – szef Biura Historycznego Wojska Polskiego

Płk Frydman – komendant Szkoły Oficerów Polityczno-Wychowawczych

Płk A. Bromberg – szef Wydawnictwa MON

Płk Nadzin – redaktor naczelny „Żołnierza Polskiego”

Płk H. Hubert – włodarz Domu Wojska Polskiego i produkcji kulturalnej

Ppłk Liciński – kierownik Wieczorowego Uniwersytetu Marksizmu-Leninizmu

Ppłk Brones – szef ewidencji partyjnej w skali wojska

Płk B. Libicki (Liberman) – szef Katedry Ekonomii Politycznej w Wojskowej Akademii Technicznej

Płk Sylwester Osiński – szef Katedry Marksizmu-Leninizmu Wojskowej Akademii Technicznej, potem kierownik Cyklu Przedmiotów Społeczno-Politycznychw Oficerskiej Szkole Wojsk Inżynieryjnych we Wrocławiu

Płk A. Gradlewski (Goldberg), ppłk B. Bednarz – szefowie Wydziału Politycznego Wojskowej Akademii Technicznej

Ppłk Gładysz – zastępca ds. politycznych Komendanta Fakultetu Lotniczego Wojskowej Akademii Technicznej, w 1956 wyjechał do Izraela

Płk Turski – wykładowca Katedry Marksizmu-Leninizmu Wojskowej Akademii Technicznej, w 1956 wyjechał do USA

Ppłk Wianecki – zastępca ds. politycznych Komendanta Katedry Łączności Wojskowej Akademii Technicznej, w 1956 wyjechał do Kanady

Ppłk Bergelson – szef Katedry Eksploatacji Czołgów Wojskowej Akademii Technicznej, w 1956 wyjechał do Izraela, lecz osiadł w NRF

Ppłk A. Lubiński – zastępca szefa Katedry Produkcji i Naprawy Czołgów Wojskowej Akademii Technicznej, odrzucono mu prośbę o wyjazd do Izraela w 1956

Płk Bochniewicz – Komendant Fakultetu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych Wojskowej Akademii Technicznej, potem Wydziału Mechanicznego, szef Biura Remontów i Eksploatacji Sztabu Generalnego

Ppłk Nowicki – szef Katedry Marksizmu-Leninizmu Wojskowej Akademii Technicznej po Oksińskim

Płk Goldsztajn, płk Weiss, płk Wasserman, płk Lajbler – szefowie i zastępcy szefów katedr specjalistycznych Wojskowej Akademii Technicznej

Płk K. Sejneński – redaktor Biuletynu Wojskowej Akademii Technicznej

Ppłk Lewkowicz – szef biblioteki naukowej i tajnej Wojskowej Akademii Technicznej

Gen. T. Naumienko – szef Służby Topograficznej Wojska Polskiego

Gen. M. Graniewski (Gutaker) – Główny Inspektor Planowania i Techniki, zastępca szefa Sztabu Generalnego

Płk Rawski, Szpejzer – szef Służby Technicznej Wojsk Pancernych

Płk B. Szubicz – szef wojskowego budownictwa specjalnego

Płk B. Bochenek – szef Katedry Eksploatacji i Produkcji Samolotów Wojskowej Akademii Technicznej, sekretarz Naukowego Departamentu Wojskowego Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego

Płk K. Leśniak – komendant Fakultetu Artyleryjskiego Wojskowej Akademii Technicznej, szef Delegatury Wojskowej PAN

Płk M. Kochański (Kochane) – szef Biura Wojskowego Komitetu Nauki i Techniki

Admirał Wiśniewski – dowódca Marynarki Wojennej, następnie wiceminister żeglugi, dyplomata w Zjednoczonej Republice Arabskiej

Gen. Frey-Bielecki – dowódca Wojsk Lotniczych

Płk Aumer – zastępca ds. politycznych dowódcy Wojsk Lotniczych

Cynkin – dowódca korpusu lotniczego

Płk Zygier – zastępca dowódcy ds. politycznych dowódcy korpusu lotniczego, kierownik studium wojskowego na Politechnice Warszawskiej

Prof. Woliński – Dziekan Wydziału Historycznego Wojskowej Akademii Politycznej

Płk Halicz – szef Katedry Historii Polski

Płk Pawłowski – zastępca szefa Katedry Historii Polski

Prof. Bazylow – szef Katedry Historii Powszechnej

Płk Wachtel – szef Katedry Psychologii

Prof. Wiatr – szef Katedry Socjologii, opiekun klubu „Babel”, przyjaciel Z. Baumana

Ppłk Reiss – szef Katedry Doktryn Politycznych

Doc. dr Chechliński – Dziekan Wydziału Ekonomicznego

Prof. Brus – szef Katedry Ekonomii Politycznej

Doc. dr Rajkowski – szef Ośrodka Badań Społecznych Wojska Polskiego, stypendysta Rockeffelera

Płk E. Malczewski – szef Katedry Pracy Partyjnej, szef Zarządu Organizacyjnego GZP WP

Płk Hoffman – zastępca Komendanta Wojskowej Akademii Politycznej

Płk Jakub Szlifersztajn – szef Katedry Nauk Politycznych Akademii Sztabu Generalnego, kierownik Zespołu Lektorskiego Zarządu Politycznego Inspektoratu Lotnictwa

V.  Informacja Wojskowa

Płk.  Jan Rutkowski   –  szef GZI do 1947

Płk.  Stefan Kuhl   –  szef Głównego Zarządu Informacji WP od 25 kwietnia 1947 do 6 czerwca 1950

Płk.  Jan Poniedzielnikow, płk.  F. Bycan   –  zastępcy szefa GZI

Michał Chęciński   –  funkcjonariusz IW i wykładowca Oficerskiej Szkoły Informacji

płk. Stefan Kuhl

Zastępcy szefa GZI :

płk.  Adam Gajewski  (Odz II)

płk.  Eugeniusz Zadrzyński

płk.  Anatol Fejgin

płk.  Antoni Skulbaszewski

płk.  Jerzy Dobrowolski

oficerowie zarządów (oddziałów) GZI :

płk. Curanow (Odz I),

płk. Ignacy Krzemień (Odz II),

płk. Jerzy Szerszeń,

ppłk. Eugeniusz Wyszkowski,

ppłk. Aleksander Synaj,

ppłk. Aleksander Andruszewicz,

ppłk.  Naum Lewandowski,

ppłk.  Stefan Sarnowski,

płk.  Stefan Lewkowicz,

mjr.  Jerzy Fonkowicz (Odz III),

płk.  Aleksander Barszczów,

mjr.  Mateusz Frydman,

ppłk. Wincenty Klupiński (Odz V),

ppłk. Robert Knapp,

ppłk. Józef Wargin-Słonieński,

ppłk. Andrzej Szydłowski,

mjr. Edward Umer,

płk. Władysław Halbersztadt,

mjr. Stanisława Sowińska,

ppłk. Anatol Leszczyński,

płk. Isser Rabinowicz,

płk. Aleksander Kokoszyn (Odz I),

płk.  Władysław Kochan (Odz IV)

Podobnie obsadzone były kierownicze stanowiska w Zarządach Informacii Okręgów Wojskowych.

Po rozwiązaniu Głównego Zarządu Informacji, została powołana w lutym 1957 Wojskowa Służba Wewnętrzna. Zwolnieni z organów informacji żydowscy zbrodniarze otrzymali eksponowane stanowiska w administracji panstwowej, dyplomacji itd.
Płk.  Stefan Kuhl został mianowany wiceministrem,

płk.  Ignacy Krzemień został sekretarzem ambasady PRL w Sofii,

płk.  Bolesław Jeleń został ambasadorem PRL w Meksyku,

płk.  Jerzy Dobrowolski został szefem Departamentu Kadr MON,

płk.  Józef Maruszewicz i ppłk. Władysław Godlewski zostali kierowniczymi pracownikami w Orbisie,

ppłk. Leopold Cetkin został pracownikiem misji handlowej PRL w Moskwie,

mjr.  Aleksander Mirecki i mjr.  Jerzy Żukowski zostali zatrudnieni w dziennikarstwie.

Adam Meller   –  pracownik Informacji Wojskowej, a następnie dyplomata do roku 1968

Mjr.  Izaak Maciechowski   – od początku 1946 do jesieni 1952 pełnił służbę w GZI na stanowisku oficera śledczego. Jesienią 1952 został przeniesiony do rezerwy ze względu na zły stan zdrowia. W latach 1949-1952 Maciechowski prowadził wspólnie z innymi śledztwo w sprawie spisku w wojsku

Płk.  Marian Cimoszewicz – Goldstein   –  oficer IW w Wojskowej Akademii Technicznej, w 1951 roku na jego rozkaz aresztowano komendanta Wojskowej Akademii Technicznej oraz kilkunastu oficerów pracujacych na tej uczelni, którzy wcześniej byli w Armii Krajowej

Płk.  Władysław Kochan   –  szef Zarządu Śledczego GZI w okresie lipiec 1948 – maj 1954. Oficer Informacji od grudnia 1944, zastępca szefa Informacji Marynarki Wojojennej do maja 1947, szef Informacji w Poznaniu do lipca 1948, zastępca szefa GZI do listopada 1954, członek partii od 1944

Ppłk.  Mieczysław Notkowski   –  oficer śledczy do spraw szczególnej wagi w GZI (maj 1950 – styczeń 1959), zastępca szefa Zarządu Śledczego GZI (styczeń 1951 – lipiec 1955), oficer Informacji od 1945, członek partii, funkcjonariusz Informacji Wojskowej Okręgu III

Ppłk.  Mateusz Frydman   –  szef Sekcji Śledczej Informacji w Bydgoszczy (1946 i 1947), zastępca szefa Wydziału Śledczego GZI (1948 – czerwiec 1951), szef Wydziału Specjalnego GZI (czerwiec 1951 – kwiecień 1953), członek partii, członek Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego

Płk.  Ignacy Krzemień   –  zastępca szefa II Oddziału GZI (sierpień 1945 – grudzień 1945), szef II Oddziału GZI (grudzień 1945 – grudzień 1950), szef I Oddziału GZI (grudzień 1950 – grudzień 1952)

Płk.  Jerzy Szerszeń   –  zastępca szefa Zarządu Informacji Okręgu Pomorskiego (listopad 1947 – czerwiec 1949), szef Zarządu Informacji Okręgu Pomorskiego (maj 1948 – maj 1949), szef Zarządu Informacji Lotnictwa (maj 1949 – lipiec 1949), szef Zarządu Informacji Warszawskiego Okręgu Wojskowego (lipiec 1949 – sierpień 1951), szef Zarządu Marynarki Wojennej (lipiec 1951 – maj 1954), szef Oddziału I GZI (od maja 1954 do zniesienia GZI)

Płk. Antoni Skulbaszewski   –  zastępca szefa GZI (sierpień 1950 – sierpień 1954), poprzednio naczelny prokurator wojskowy (1948 – październik 1950)

płk. Antoni Skulbaszewski

Kpt.  Zygmunt Lindauer   –  pracę w organach Informacji rozpoczął w 1945 r. jako oficer śledczy GZI, później pracował jako zastępca szefa Zarządu Informacji Marynarki Wojennej, następnie jako Szef Informacji w Poznaniu i od sierpnia 1948 jako Szef Oddziału Śledczego GZI. Jesienią 1954 r. został zwolniony ze stanowiska zastępcy szefa GZI do rezerwy

Mjr.  Włodzimierz Mosiejczuk   –  były oficer 3 Dywizji Piechoty

Stanisław Laufer   –  Informacja 9 DP

oficerowie śledczy Informacji Wojskowej

kpt.  Anatol Borel,
kpt.  Marian Urbaniak,
kpt.  Józef Kulak,
kpt.  Michał Stern,
por. Kazimierz Turczyński,
kpt. Mikołaj Kulik
ppor. Gieca

Z pełnym poszanowaniem i respektem dla autorów, wydawców i praw autorskich, w dzisiejszych czasach powszechnego przemilczania i fałszowania historii i faktów historycznych, uważamy za szczególnie ważną powinność i obowiązek rozpowszechniania informacji, celem edukacji i uświadamiania, oraz bezpardonowej walki z owymi przemilczeniami i fałszami.

Odpowiedzi: 7 to “Żydowscy mordercy Polaków, oto oni”

  1. znalezisko Says:

    warto wejść dla filmów i zdjęć !

    http://top1-1.com/zydzi-w-polityce-polskiej-po-wojnie/

    Żydzi w polityce Polskiej

    W Polsce Stalin używał żydów do niszczenia państwa Polskiego. Rosja używała żydów do pilnowania Polaków. Po wojnie a nawet teraz nic się nie zmieniło rząd w większości to ŻYDOKOMUNA . Nic się w Polsce nie zmienia . Specjalnie dla państwa lista , którą warto znać .

    Nazwiska autentyczne (rodowe) niżej wymienionych osób zostały ustalone w oparciu o:
    1) Dane tajne kartoteki ludności Polski przy Centralnym Biurze Adresów MSW (nr arch. 1/6526/1 – data archiwacji 9.07.1984, nr rejestracyjny 14750-99 – data rejestracji Wydz. III-2, SUSW Warszawa).
    2) Relacje osób znających osobiście wielu spośród wykazanych.
    3) Dane ujawnione przez historyków w ich licznych publikacjach.
    1. Jerzy Albrecht – Finkelstein
    2. Amsterdamski – Saul Henrykowski
    3. Stanisław Arski – Apfelbaum
    4. Stefan Arski – Artur Salman
    5. Bronisław Baczko – Gideon
    6. Leszek Balcerowicz – Aaron Bucholtz
    8. Jan K. Bielecki – Izaak Blumenfeld
    9. Bolesław Bierut – Rotenschwanz
    10. Alef Bolkowiak – Alef Gutman
    11. Michał Boni – Jakub Bauer
    12. Jerzy Borejsza – Beniamin Goldberg
    13. Wiktor Borowicki – Aaron Berman
    14. Marek Borowski – Szymon Berman – jego wuj – Jakub Berman
    15. Stefan Bratkowski – Blumstejn
    16. Stanisław Brodzki – Bronstejn
    17. Jan Brzechwa – Jan Worobiec
    18. Ryszard Bugaj – Izaak Blumfeld
    19. Zbigniew Bujak – lewy syn rabina Małachowskiego
    20. August Chełkowski – Dawid Cnajbaum
    21. red. Kamila Chilińska – Halpern
    22. Wiesław Chrzanowski – Szymon Knopfstejn
    23. Adam Cichocki – Aaron Zigenbaum
    24. Włodzimierz Cimoszewicz – Dawid Goldstein
    25. Bernard Cukier – Kolski
    26. Józef Cyrankiewicz – Izaak Cymerman
    27. Marek Czekalski (prezydent Łodzi) – Wachter
    28. Tadeusz Daniszewski – Dawid Kirschbaum
    29. Ostap Dłuski – Adolf Langer
    30. Jan Dobraczyński (pisarz) – Gutmacher
    31. Ludwik Dorn – Dornbaum
    32. Andrzej Drzycimski – Abraham Engel
    33. Lech Falandysz – Aaron Fleischman
    34. Arkady Fidler – Efroim Trusker
    35. Pawel Finder – Pinkus
    36. Aleksander Ford – Liwczyc
    37. Władysław Frasyniuk – Rotenschwanz
    38. Jerzy Frydberg – Izrael Frydberg
    39. Bronisław Geremek – Berele Lewartow
    40. Zofia Gomułkowa – Liwa Szoken
    41. Henryk Goryszewski – Jakub Glikman
    42. Jan Górecki – Muhlrad, dyr. gen. Min. Finansów
    43. Wiktor Górecki – Muhlrad,”komandos” z 1968
    44. Maria Górowska (sędzia) – Sad lub Berger
    45. Halina Górska – Rasa Kugelschwanz
    46. Alina Grafowska – Rasa Rotenfisch
    47. Hanna Gronkiewicz-Waltz – Haka Grundbaum
    Żydzi wymyślili holokaust !

    48. Ryszard Marek Wroński – Goldberger
    49. Wiktor Grosz – Izaak Medres
    50. Jacek Groszkowski – Hersz Herszkowicz
    51. Leon Halban – Blumenstok, prof. KUL-u
    52. Aleksander Hall – Miron Hurman
    53. Marian Hemar – jan Marian Herscheles
    54. Józefa Hennelowa – Zyta Goldmond
    55. Szymon Hirszowski – Szymon Hirsz
    56. Józef Hubner – Dawid Szwarc
    57. Piotr Ikonowicz – Dawid Goldsmith
    58. Henryk Jabłoński – Apfelbaum
    59. Jerzy Jakubowski – Miszkatenblit
    60. Ludwika Jankowska – Luba Kowieńska
    61. Andrzej Jaroszewicz – Aron Samet
    62. Piotr Jasienica – Lech Benar
    63. Jerzy Jaskiernia – Aaron Aksman
    64. Mieczysław Jastrun – Agatstein
    65. Tomasz Jastrun s. Mieczysława – Agatstein
    66. Kalina Jędrusik – Makusfeld
    67. Roman Juryś – Chaim Szacht
    68. Jarosław i Lech Kaczyńscy – Kalkstein
    DWIE TWARZE ŻYDÓW !!!

    69. Ida Kamińska – Rachel, dyr. Teatru Żyd. w W-wie
    70. Jan Karski (kurier AK) – J. Kozielewski-?
    71. Andrzej Kern – Dawid Ginsberg
    72. Jan Kobuszewski – Weisleder
    73. adm. Piotr Kołodziejczyk – Robert Cajmer
    74. Grzegorz Kołodko – Samuel Hanerman
    75. Maria Komar (generałowa) – Riwa Zukerman
    76. Janusz Korczak – Henryk Goldszmit
    Zydzi mordowali Zydow !!

    Już wiadomo, że Żydzi zabijali Żydów, bo mieli w tym jakiś cel !?

    A teraz :
    ŻYDZI oskarżają POLAKÓW o zbrodnie ,
    których sami dokonali !!!

    77. Janusz Korwin-Mikke – Ozjasz Goldberg
    78. Jerzy Kosiński – Josek Lewinkopf
    79. Janina Kotarbińska – Dina Steinberg, ż. prof. Kotarbińskiego
    80. Mikołaj Kozakiewicz – Jakub Kleinman
    81. Helena Kozłowska – Bela Frisch
    82. Stanisław Krajewski – Abel Kaimer
    83. Hanna Krall – Haka Rejchgold
    84. Krzysztof Król – Aaron Rosenbaum
    85. Marian Krzaklewski – Dawid Zimmerman
    86. Lucyna Krzemieniecka – Wiera Zeidenberg
    87. Edward Krzemień (dziennikarz GW) – Wolf
    88. Kunicki – Goldfinger
    89. Kazimierz Kuratowski – Kuratow
    90. Zofia Kuratowska-Jaszuńska – Goldman
    91. Jacek Kuroń – Icek Kordblum
    92. Aleksander Kwaśniewski – Izaak Stoltzman
    93. Jolanta Kwaśniewska -Konty – Kohn
    94. Stanisław Jerzy Lec – Letz de Tusch
    95. Janusz Lewandowski – Aaron Langman
    96. Olga Lipińska – Fajga Lippman
    97. Teresa Liszcz – Rasa Lankamer
    98. Jan Lityński – Jakub Leman
    99. Lubiejski – Zygielman
    100. Łozowski – Salomon Abramowicz
    101. Aleksander Łuczak – Dawid Lachman
    102. Helena Łuczywo – Chaber (ojciec), Guter (matka)
    104. Aleksander Małachowski – Jakub Goldsmith
    105. Marek Markiewicz – Samuel Moritz
    106. Tadeusz Mazowiecki – Icek Dikman
    107. Jacek Merkel – Samuel Nelken
    108. Adam Michnik – Aaron Szechter
    109. Andrzej Milczanowski – Aaron Edelman
    110. Jerzy Milewski – Dawid Machonbaum
    111. Leszek Moczulski – Robert Berman
    112. Karol Modzelewski – Samuel Mendel
    113. Zygmunt Modzelewski – Fischer
    114. Jerzy Morawski – Izaak Szloma
    115. Stanisław Nadzin – Gutman
    116. Stefan Niesiołowski – Aaron Nusselbaum
    118. Piotr Nowina-Konopka – Haim Kromer
    119. Róża Ochabowa – Grunbaum
    120. Andrzej Olechowski – Mosze Brandwein
    121. Józef Oleksy – Szymon Buchwio (Łemek)
    122. Jan Olszewski – Izaak Oksner
    123. Janusz Onyszkiewicz – Jojne Grynberg
    124. Jerzy Osiatyński – Szymon Weinbach
    125. Janina Paradowska – Rachela Busch
    126. Jan Parys – Haim Pufahl

    127. Aleksander Paszyński – Finkelstein
    128. Mirosława Pażyńska – Srula Kundelman
    129. Lesław Podkański – Izaak Freinkel
    130. Ezdra Podlaski – Rotenschwanz
    131. Kazimierz Pomian – Furman lub Rotenschwanz
    132. Radkiewiczowa, żona min. – Ruta Teitsch
    133. Helena Radlińska, prof.- Rajchman, Akad.Organ.Sł. Społ.
    134. Mieczysław Rakowski – Mojżesz Rak
    135. Jan Reguła – Josek Mützenmacher
    136. Jan Maria Rokita – Izaak Goldwicht
    138. Adolf Rudnicki (pisarz) – Schneider
    139. Jan Rulewski – Fikelman
    140. Rutkowski  Botwin
    141. Hanka Sawicka – Szapiro
    142. Ryszard Setnik – Szymon Bauman
    143. Izabela Sierakowska – Rebeka Sommer
    144. Janusz Sityński – Jakub Leman
    145. Ernest Skalski – Wilker lub Nimen
    146. Skrzeszewski – Fokenman
    147. Krzysztof Skubiszewski – Szymon Schimel
    148. Władysław Sławny – Rosenberg
    149. Antoni Słonimski – Stomma
    150. Zenon Smolarek – Izaak Zimmerman
    151. Ewa Spychalska – Salome Stein
    152. Marian Starownik – Symeon Steinman
    153. Stefan Starzewski – Gustaw Szusterman
    154. Stanisław Stomma – Szaja Sommer
    155. Michał Strąk – Baruch Steinberg
    156. Julian Stryjkowski (pisarz) – Pesah Stark
    157. Jerzy Stuhr (aktor) – Josek Feingold
    158. Hanna Suchocka – Haka Silberstein
    159. Bolesław Sulik – Jakub Steinberg
    160. Kalman Sultanik – Chaim Studniberg
    161. Irena Szewińska (sportowiec) – I. Kirszenstein
    162. Stefan Szwedowicz (brat Michnika) – Szechter
    163. Roman Szydłowski – Szancer
    164. Wiesława Szymborska – Rottermund
    165. Paweł Śpiewak – Stinger
    166. Bolesław Tejkowski – Benio Tejkower
    167. Jerzy Turowicz – Jakow Turnau
    168. Stanisław Tuszewski – Salomon Hardnik
    169. Magda Umer (piosenkarka) – Humer
    (córka zbrodniarza UB)
    170. Jerzy Urban – Josek Urbach
    171. Mieczysław Wachowski – Jakub Windman
    172. Henryk Walczak – Zukerman
    173. Lech Wałęsa – Lejba Kohne
    174. Dawid Warszawski – Konstanty Gebert
    175. Adam Ważyk (poeta) – Wagman
    176. Andrzej Werblan – Aaron Werblicht
    177. Andrzej Wieczorkiewicz – Hirsz Gelpern
    178. Aleksander Wirpsza – Leszek Szaruga
    179. Dariusz Wójcik – Dawid Wisental
    180. Andrzej Wróblewski – Andrzej Ibislauer
    181. Ludmiła Wujec – Okrent
    182. Jan Wyka – Leopold Wessman
    183. Roman Zambrowski – Rubin Nusbaum
    184. Janusz Zaorski – Jakub Bauman
    185. Andrzej Zoll – Rojeschwanz, b. prezes Tryb. Konst.
    186. Janusz Ziółkowski – Izaak Zemler

    Wojskowi

    187. gen. Edward Braniewski – Brandsteter
    188. gen. Jan Drzewiecki – Holzer
    189. gen. Marian Graniewski – Gutaker
    190. gen. Wiktor Grosz – Izaak Medres
    191. gen. Artur Jastrzębski – Artur Ritter (Niemiec)
    192. gen. Grzegorz Korczyński – Kalinowski
    193. gen. Leszek Krzemień – Maksymilian Wolf
    194. gen. Matejewski – Kugelschwanz
    195. gen. Marian Naszkowski – Wasser
    196. gen. St. Popławski – Siergiej Grochow (Rosjanin)
    197. gen. Karol Świerczewski – Walter Goltz lub Tenenbaum
    198. gen. Leon Turski – Tennenbaum
    199. gen. Mieczysław Wągrowski – Izaak Pustelman
    200. gen. Tadeusz Wilecki – Wałłach
    201. gen. Zarako-Zarakowski – Zarako, Nacz. Prok. WP
    202. gen. Janusz Zarzycki – Neugebauer
    203. płk Michał Bron – Bronstein, prac. MSZ
    204. płk dr Charbicz – Marek Heberman, kom.Szpit.Woj.,Warszawa
    205. płk Otto Fiński – Finkenstein, szef sztabu “Służba Polsce”
    206. płk Garbowski – Caber lub Gruber, d-ca dyw.
    207. płk Gradlewski – Goldberg, GZP WP
    208. płk Mieczysław Kowalski – Kohn
    209. płk Anatol Liniewski – Liberman, prac. ASG
    210. płk Rosiński – Rosenberg, DOW
    211. płk Rotowski – Rotholtz, szef Zarz. Sł. Techn. WP
    212. płk St. Sokołowski – Szabat, prac. WAP
    213. płk Paweł Solski – Pinkus, szef Sł. Samoch. WP
    214. płk Szulczyński – Szulcynger, d-ca pułku
    215. płk Wł. Tykociński – Tikotiner, attache wojsk.
    216. płk Wadlewski – Waldman, dyr. Dep. Wojsk. w Min. Zdrowia
    217. płk Żarski – Silberstein, prac. WAP
    218. ppłk Jerzy Bryn – Izrael Alter, prac. MSZ
    219. ppłk Jan Dolanowski – Dollinger, DOW
    220. ppłk Adam Łaski – Gutbrot, prac. ASG
    221. ppłk Henryk Zieman – Zysman, DOW
    222. mjr Roman Domanski – Rosenstand, DOW
    223. mjr Marcel Kot – Abram Sterenzys
    224. mjr Józef Śliwiński – Flaumenbaum, szef Wyd. “Służba Polsce”
    225. mjr Henryk Umiński – Keff
    226. Filip Berski – Badner, prokurator wojskowy
    227. Kazimierz Golczewski – Bauman, Nacz. Prok. Wojsk.
    228. sędzia Franciszek Kapczuk – Natanel Frau, Sąd Wojsk. Wrocław
    229. Maksymilian Litiński – Lifszyc, Nacz. Prok. Wojsk.
    230. Lubiejski – Zygielman, II Zarząd
    231. Jakub Lubowski – Chase Smen, prok. Dep. Sł. Spraw.
    232. Jan Orliński – Unterweiser, Prok. Wojsk.
    233. Henryk Podlaski – Fink, Nacz. Prok. Wojsk.
    234. Rajski – Rajgrodzki, II Zarząd
    235. Roman Rawicz – Vogel, Najw. Sąd Wojsk.
    236. Henryk Trojan – Adler, II Zarząd
    237. Henryk Walczak – Zukerman
    238. Zagórski – Winter, II Zarząd
    239. Arnold Załęski – Załkind, prac. Prok. Wojsk.

    Pracownicy MSW

    240. gen. Józef Hübner – Dawid Szwarc
    241. gen. Matejewski – Kugelschwanc
    242. gen. Miecz. Moczar – Mykoła Demko (Ukrainiec)
    243. Gen. Julian Polan – Harasim, morderca sądowy
    244. gen. Roman Romkowski – Natan Grinspan-Kikiel

    245. gen. Józef Maria Różański – Rosenzweig
    246. płk Leon Andrzejewski – Ajzen Lejb-Wolff, dyr. Gabin. Ministra
    247. płk Bielecki – Moniek Buchman, szef WUBP Kraków
    248. płk Julia Brystiger – Prajs
    249. płk Górecki – Goldberg, dyr. Depart. IX
    250. płk Mieczysław Mietkowski – Mojżesz Borowicki, doradca MSW
    251. płk Orłowski – Kugelschwanz
    252. płk Marian Reniak – Marian Strużyński
    253. płk Józef Różański – Josek Goldberg, dyr. dep. MBP
    254. płk Sienkiewicz – Lewi, dyr. depart.
    255. płk Szeryński – Szhnkman, prac. MBP
    256. płk Józef Światło – Izaak Fleischfarb, z-ca dyr. depart. X
    257. ppłk Helena Wolińska-Brus – Ochsmann
    258. mjr Adam Kornecki – Dawid Kornhendler, szef WUBP Kielce
    259. Antoni Alster – Nauman, v-ce szef MBP
    260. Barbara Giller – Basze Lea, prac. MBP
    Lista znanych Żydów mających wpływ na rządy w Polsce ( alfabetycznie)
    1. Jacek AMBROZIEWICZ b. szef URM u Mazowieckiego
    2. Bogusław BAGSIK aferzysta, ukradł 4.5 mln.dol.
    3. Leszek BALCEROWICZ b. V-Premier, Min. Finansów
    4. Ryszard BUGAJ Przew.UP-zbiorow żyd.-kom.
    5. Zbigniew BUJAK Unia Pracy, agent w NSZZ “Solidarność”
    6. Juliusz Jan BRAUN Unia Wol., Przew.Sejm.Kom.Kult.
    7. Michał BONI b. Min. pracy, liberał
    8. Bogdan BORUSEWICZ Unia Wolności
    9. Jan Krzysztof BIELECKI b. Premier RP, Unia Wolności
    10. Marek BOROWSKI V-Premier, Minister Finansów
    11. Andrzej CELINSKI Unia Wolności
    12. Jerzy CIEMNIEWSKI Unia Wolności
    13. Elżbieta CHOJNA-DUCH V-Minister Finansów
    14. Wiesław CHRZANOWSKI b. Marszałek Sejmu, przew.ZChN
    15. Izabela CYWINSKA b. Min. Kultury
    16. Kazimierz DEJMEK Minister Kultury
    17. Ludwik DORN Przew.. Poroz. Centrum
    18. Andrzej DRAWICZ b. Prezes Radiokomitetu
    19. Marek EDELMAN sztandarowa postać dział. Żydów
    20. Lech FALANDYSZ z-ca Szefa Kancelarii Prezydenta
    21. Dariusz FIKUS Red. Nacz.RZECZYPOSPOLITA
    22. Wlasyslaw FRASYNIUK Unia Wolności
    23. Aleksander GAWRONIK aferzysta
    24. Bronisław GEREMEK U.W. główny ideolog Antypolonizmu.
    25. Hanna GRONKIEWICZ-WALZ Prez. Narod. Banku Polskiego
    26. Aleksander HALL Przew. Partii Konserwatywnej
    27. Bogdan JASTRZEBSKI Wojewoda Warszawski
    28. Andrzej JONAS Przew. Unii Wydawców Prasy
    29. Jarosław KACZYNSKI Przew. Porozumienia Centrum
    30. Lech KACZYNSKI b.Prezes Najw.Izby Kontroli
    31. Wiesław KACZMAREK Min.Przekszt.Wlasnosciowych
    32. Stefan KAWALEC b. Dyr.w Min.Finans. Bank Śląski
    33. Bronisław KOMOROWSKI b. Wicemin. Obr. Narodowej
    34. Marian KRZAK Przew. Zw. Bankow Polskich
    35. Piotr NOWINA KONOPKA Unia Wolności
    36. Waldemar KUCZYNSKI b. Min.Przek .Własności
    37. Zofia KURATOWSKA V-Marszalek Sejmu U.W.
    38. Jacek Kuroń 1948 Szczecin likw. ZHP, członek KC PZPR, organizator czerwonego harcerstwa
    39. Krzysztof KOZLOWSKI b. Minister Spraw Wewnętrznych
    40. Aleksander KWASNIEWSKI były czl.KC PZPR, przew.SLD
    41. Barbara LABUDA Unia Wolności
    42. Jan LITYNSKI Unia Wolności
    43. Bazyli LIPSZYC b. doradca Min.Finansow
    44. Janusz LEWANDOWSKI b. Min. Przekszt. Wlasn.

    45. Wojciech MANN właściciel Radia KOLOR
    46. Ewa LETOWSKA b. Rzecz. Praw Obywatelskich
    47. Maciej LETOWSKI zastępca red. naczelnego LAD-u
    48. Krzysztof MATERNA współwłaściciel Radia KOLOR
    49. Tadeusz MAZOWIECKI b.Prem., b.Przew. Unii Wolności
    50. Adam MICHNIK Red. Nacz. GAZETY WYBORCZEJ
    51. Wojciech MACIAG b. Wiceminister Finansów
    52. Aleksander MALACHOWSKI V-Marszalek Sejmu,Unia Pracy
    53. Witold MODZELEWSKI Wiceminister Finansów
    54. Tomasz NALECZ Unia Pracy
    55. Piotr NAJMSKI Przew.Klubu Atlantyckiego
    56. Marek NOWICKI Kom. Hel. Praw Czlowieka
    57. Malgorzata NIEZABITOWSKA b.Rzecz.Pras.Mazowieckiego
    58. Michał OGOREK twórca Antypolonizmu
    59. Janusz ONYSZKIEWICZ b. Min.Obr.Nar., Unia Wolności
    60. Jerzy OSIATYNSKI b. Min. Finansow,Unia Wolności
    61. Daniel PASSENT publicysta
    62. Aleksander PASZYNSKI b. Minister Budownictwa
    63. Andrzej POTOCKI Rzecz. Pras. Unii Wolności
    64. Danuta PIONTEK byznesmenka, Part. Suchock.
    65. Mieczyslaw RAKOWSKI b.I.Sekr.PZPR, b.Prem.PRL
    66. Alicja RESICH-MODLINSKA prezenterka w TVP
    67. Jan Maria ROKITA b. szef URM, Unia Wolności
    68. Wiesław ROZLUCKI Prezes Gieldy Pap. Wartosciowymi
    69. Jan RUTKIEWICZ Burmistrz W-wa Srodmiescie
    70. Tadeusz ROSS twórca Antypolonizmu
    71. Ireneusz SEKULA aferzysta, b. V-Premier PRL-u
    72. Ernest SKALSKI z-ca Red.Nacz. GAZETY WYBOR.
    73. Krzysztof SKUBISZEWSKI b. Min. Spraw Zagranicznych
    74. Marek SIWIEC Krajowa Rada Radiofonii I TVP
    75. Andrzej SZCZYPIORSKI Literat, twórca Antypolonizmu
    76. Hanna SUCHOCKA b. Premier, Unia Wolności
    77. Marcin SWIECICKI b.czl.KC PZPR,Prez.W-wy, UW
    78. Jacek SERYUSZ-WOLSKI Integracja d/s Europejskich
    89. Tadeusz STRYJCZYK b.Min.Przem.,doradca Suchockiego
    80. Grazyna STANISZEWSKA Unia Wolności
    81. Szymon SZURMIEJ Przew.Sw.Federacji.Zydow Polskich
    82. Anna SZULC Prezenterka TVP
    83. Ewa SPYCHALSKA Przewodn. OPZZ
    84. Jacek TAYLOR Unia Wolności
    85. Jerzy TUROWICZ sztandarowa postać Żydów w Posce
    86. Witold TRZECIAKOWSKI b.Min.w rzadzie Mazowieckiego
    87. Jerzy URBAN b.Przew.Radiokom.,b.Rzecz.Pras .
    rzadu PRL,red.nacz.tygodnika NIE
    88. Kazimierz UJAZDOWKI Koalicja Konserwatywna
    89. Janusz WAISS wspolwlasciciel Radia “ZET”
    90 Piotr WIERZBICKI red. nacz. GAZETY POLSKIEJ
    91. Andrzej WIELOWIEJSKI Unia Wolności
    92. Henryk WUJEC Unia Wolności
    93. Andrzej WOYCIECHOWSKI wlasciciel Radia “ZET”
    94. Wojciech ZIEMBINSKI Str.Wiern.Rzeczypospolitej,
    agentura zydowsko – niem.
    95. Andrzej ZAREMBSKI b. Rzecz.Pras.Kr.Rady Rad.i TVP
    96. Andrzej ZOLL Przew. Trybun. Konstytucyjnego.
    97. Antoni MACIEREWICZ b. Min.Spr.Wew., Przew. Ak.Pol.

    Liste sporządzono na podstawie Kartoteki Ludności Centralnego Biura Adresów MSW. Nr arch.: 1/6526/1; Data Arch.: 9.07.1984r.; Organ Rej.: Wydz. III-2SUSW W-wa;Nr Rej:. 14750-99;Data Rej.: 29.06.1969r.

    I CIEKAWOSTKA DLA WYTRWAŁYCH J)

    4 miliony Żydów zamieszkałych w Polsce jest członkami Światowej Federacji Żydów – według oświadczenia Szymona SZURMIEJ w Telewizji Warszawskiej.
    Udokumentowanych jest w zasobach archiwalnych MSW 2 miliony i 700 tysięcy, w czym olbrzymia liczba Żydów ukrywających swoje pochodzenie.
    Większość Żydów zajmuje kluczowe stanowiska w masmediach, kulturze, polityce i gospodarce.
    Żydzi twierdzili, ze w obozach zginęło 3 ml 400 tys. czyli 100% ludności żydowskiej z przedwojennej Polski! Ostatnie kalkulacje podają 110 tysięcy.
    Przed i w 1939 roku Żydzi polscy uszli przeważnie do Związku Sowieckiego. Oni powrócili przebrani za II Dywizje Piechoty tzw. Wojska Polskiego.
    Jakub Berman i inni żydowscy zbrodniarze wojenni wprowadzili władze “zydokomuny” terrorem. Wyszkoleni przez NKWD Żydzi z Rosji tworzyli 70% ilości “pracowników” i cale kierownictwo Urzędu Bezpieczeństwa. Ludzie ginęli jak za czasów bolszewickiej rewolucji w Rosji. Ponad 1 milion polskich patriotów przeszedł przez ciężkie wiezienia i obozy pracy niewolniczej, jak w kopalni uranu w Kowarach. 1 milion 100 tysięcy wywieziono do gułagów w Związku Sowieckim, w tym co najmniej 300 tysięcy inteligencji mogącej utworzyć administracje państwa. Nieokreślona liczbę patriotów z AK, SZ., Bach i opozycje rozstrzelano, zamęczono na śmierć lub latami trzymano w więzieniach.
    W walce z okupantem hitlerowskim zginęło 10% stanu żołnierzy AK. Pod okupacja sowiecka zginęło 90%.
    Żydzi polscy szpiclowali i wyszukali opozycje polska i sporządzili listy w Gminach Żydowskich, według których NKWD zlikwidowało polskich patriotów.
    W 1989 przeprowadzono “holocaust” na narodzie polskim postanowieniem tajnego rzadu żydowskiego, Sanhedrynu brukselskiego: Międzynarodowy Fundusz Walutowy zdewastował kraj “prywatyzacja” i lichwiarskim zadłużeniem przeprowadzonym głownie przez Żydów Sachsa i Sorosa.
    Obecna elita polityczna to dzieci morderców, jak W. Cimoszewicz i M. Borowski. Ich rodowód polityczny to PKP, PPR, PZPR, UW i UP.
    Kiedy Natanyahu przyjedzie do USA, to spotyka się z organizacjami żydowskimi. Kiedy Cimoszewicz, KWASNIEWSKI przyjechali to – tez, ale nie spotkali się z Kongresem Polskim i uchodźcami polskimi.
    Żydzi zmienili nazwiska, niektórzy nawet imiona rodziców i obecnie pozują na najlepszych Polaków.
    Żydzi kształcili się korzystając z przywilejów w “zydokomunie”, a obecnie kształcą następny swój miot w prywatnych szkołach i uniwersytetach granicznych. Przykład: Hanna Suchocka (Haik Silberstein) lub K. Skubiszewski (Szymon Szimel).
    Hanna Suchocka (Haik Silberstein) uczestniczyła w ostatniej konferencji Bilderbergow. Jej uzgodnienia tam SA trzymane w tajemnicy przed Polakami.
    Aaron Szechter (Adam Michnik) powiedział w telewizji australijskiej, gdzie wystąpił w jarmułce, ze Żydzi w Polsce przygotowują ekspansje i mogą ja zrealizować, gdyż Polacy to stado tępych baranów.
    Wyniki wyborów ulęgły dystorsji przez zawile i pokrętne ordynacje.
    Ksiądz prałat Henryk Jankowski postuluje, aby kandydat w wyborach musiał okazać się świadectwem, ze jest Polakiem wywodzącym się z conajmniej trzech pokoleń polskich i nie ze zdrajców ojczyzny (nie daleko pada jabłko od jabłoni), żeby Polska była Polska. Na to istnieje precedens Anglii, Izraela, Japonii i Szwecji.
    Jednak Żydzi kontrolują 90% prasy a także wydawnictwa, telewizję i radio i urabiają opinie wyborców propagandą. Powodują oni podwójnym standardem prawdy . Dezinformacja zamęt w społeczeństwie, demoralizacje, podważają katolicyzm, z którego Narod czerpie swoja sile, poprzez sprzeciwianie się naukom Kościoła itd. W Polsce, jak w USA, obowiązuje Political Correctness (poprawność polityczna). “Gazeta Wyborcza” i “Nie” to gazety żydowskie. Żydostwo stworzyło państwo w państwie.
    Unia Wolności jest partia żydowska. Inne partie są zinfiltratrowane przez manipulatorów żydowskich.
    2 tysiące agentów Mosadu spenetrowało gospodarkę i politykę.
    Plany Żydów:
    – wyniszczyć kraj finansowo;
    – pozbawić 5 milionów pracowników posad poprzez zrujnowanie zakładów pracy, nawet tych które przetrwały od 1918 roku;
    – zrujnować rolnictwo aby 3 miliony rolników emigrowało “za chlebem”;
    – “oczyścić” kraj z inteligencji patriotycznej;
    – wyludnić kraj innymi sposobami do liczby 15 milionów Polaków, którzy będą służyć kolonizatorom żydowskim za wyrobników;
    – zwiększyć opłaty za uniwersyteckie studia i naukę w szkołach średnich, aby Polacy mieli tylko podstawowe wykształcenie niezbędne do najemnej pracy w resorcie usług i pracy robotniczej według schematu wypracowanego na Palestyńczykach.
    To tylko krótki rys naszej najnowszej historii, ale warto go poznać i z tą wiedzą dokonywać wyborów.
    Zrodlo : http://naparkiecie.pl/ftopic12022.html

    Opracował
    Ryszard Nowak
    Światowy Kongres Żydowski Wikipedia
    Światowy Kongres Żydowski to firma nastawiona tylko na kapital ,zbieranie kapitalu z HOLOKAUSTU (z zaglady zydow). Dla nich wszystko jedno , czy jest to majatek staly , czy nie staly – oby pieniadze np: wyciagniecie 65 miliardow dolarow za pomordowanych zydow , za to , ze Hitler ich w Polsce pomordowal . Teraz ZYDZI morduja i grabia- Bolesław Szenicer

    Bolesław Szenicer oskarża Żydów cz. 3

    HOLOKAUST SPONSOROWANY PRZEZ ZYDOW !!

    ZYDZI GRABIEZCY !!

    ZYDZI OSZUKUJA POLSKE !

    Pozdrawiam Wszystkich

    36 Komentarzy !
    np :
    #
    zyd says:
    2011/06/14 at 03:48

    Plujecie na zydow to dobre i poluczajace ale czy wy goje nie jestescie winni sami swojej niedoli i z wlasnej glupoty, tchorzostwa i samolubnosci zrobiliscie sie niewolnikami. Zyd sie zorganizowal wykonal swoje zadanie na piatke i sam jest w stanie sie obronic ( co nie oznacza ze nie jest bez winy i grzechu) a wy co? gdzie sie zorganizowaliscie i jak sobie na wzajem pomagacie? Kto wam tego broni organizujcie sie razem i wspomagajcie sie i nie dawajcie sie okradac i oglupiac nie badzcie naiwni i przemadrzali, rozmawiajcie ze soba i informujcie sie na wzajem. Dlaczego mordujecie swoje nie narodzone dzieci, topicie jeden drugiego, oklamujecie sie , sprzedajecie sie bez pomocy zydow, nie pomagacie starszym by nie cierpieli i samotnym matka z dziecimi i innym gojom potrzebujacym pomocy, gdzie wasz honor i zasady dlaczego brak wam sily i odwagi do obrony. Myslicie tylko o sobie i swoich dzieciach. Zazdroscicie zydowi ze was okrada i z waszej glupoty zyje, wiec sie broncie jest was wielu. Jakbyscie mogli to byscie sie pozrzerali na wzajem. Bedzie wiec tak goje: sami sie wyniszczycie ( z nieznaczna pomoca nasza zydow oczywiscie) bo wielu z was to cyniczne tchorze i dorobkiewicze ktorzy sie nigdy nie dorobia a jak sie dorobia to maja w dupie innych potrzebujacych pomocy goji a na koncu zydzi was wywieza na smietnik i to przy pomocy glupich i przekupnych goji a takich jest wielu posrod was. Sami zabiliscie Chrystusa bo nie zydzi a glupie tempe goje to zrobily za pieniadze i rozkazy wydane im przez pilata goja. Trzeba bylo Mistrza bronic bo on do biednych przyszedl zydow i goji. Gdzie byliscie jak go na smierc prowadzono a my zydzi go oskarzalismy. Nie bylo nikogo a moze nie dopuszczono z goji nikogo. Jakby przyszlo was 100 tysiecy to nie musielibyscie sie prosic aby na rozprawe was wpuszczono. Nie goj a zyd pomagal Chrystusowi krzyz niesc i pomagal mu wstac, a zydowka podala mu wody i obmyla twarz. Gdzie wy byliscie goje? Siedzieliscie jak szczury w domach albo patrzyliscie z daleka bo sie baliscie wyjsc z waszych lepianek. Mistrz nie przyszedl by za was umierac ale by was wybawic od nas zydow a wy co nawet go nie obroniliscie przed sadem ziemskim i nie bylo ani jednego swiadka goja by powiedzial ten czlowiek jest nie winny. A kto ukrzyzowal Chrystusa zydzi czy glupie i tempe goje zolnierze. Nie zasluzyliscie sobie na nic a zyd bedzie was okradal do konca waszych dni. Nastepne pokolenia goji po was beda sluzyc zydom za pieniadze i nie beda pamietac o was obecnych gojach wogole. Taki bedzie wasz koniec gdyz na to zasluzyliscie nie walczac i nie wypelniajac polecen waszego Mistrza. Mozecie tu skamlac i sie zalic i nikt wam nie pomoze w niczym. My nasze nauki i nakazy wypelnilismy i zbieramy tego owoce.

    #
    Dawid1979 says:
    2011/06/23 at 18:17

    zgadzam się z ostatnim rozmówcą. Polacy nie umieją się zorganizować dlatego są w dupę kopani. Polak to ciamajda i niudacznik. Dlatego we własnym kraju jest nikim i nikim nie będzie. Nie ukrywam , ze nie jestem Polakiem. Jestem żydem i ciesze się z tego. Bo gdybym był taki jak Wy to nie miał bym nic ! Polskę sprzedaliście dla nas !!! Wynocha POLACZKI z naszego kraju!!! Pewnie moderator nie pości tego komentarza bo jest głupim Polakiem tak jak Wy!!! Mam to w dupie !!! Je*ać Polaków !!!

  2. Slawenman Says:

    ZLI LUDZIE,KTORZY JESZCZE ZYJA ZOSTANA OSADZENI PRZEZ LUDZI i BOGA !
    Ci co zmarli juz sa osadzeni.

  3. Slawenman Says:

    Zadne zlo nie pozostanie bez kary !!!

  4. Slawenman Says:

    Niczym wydasz opinie o innym czlowieku wpierw sam uderz sie we wlasne piersi .

    ZMIEN SWE DOTYCHCZASOWE ZYCIE !

    ZYJ W PRAWDZIE ,CZYN DOBRO !!!

  5. Ość Says:

    Bardzo dobrze, że to zostało opublikowane. W sumie Polacy inne narodowości są odcięci od prawdziwej wiedzy historycznej przez nikczemnych żydków, którzy podstępnie opanowali środki masowego przekazu. Ich stać na każą podłość i świństwo. Nie ruszymy z miejsca jak się od nich nie uwolnimy. My Polacy jak i cały świat. Widzę, że powoli przeglądają ludzie na oczy. Już to widać wyraźnie i nie pomoże im Jahwe, talmudek ani ich dawniejszy, chazarski kult fallusa. Wszystkie zawieruchy i nieszczęścia na świecie jak: rewolucje i wojny były i są inspirowane przez tych złodziei, zbrodniarzy, żydowskich faszystów.

  6. jadwiga Says:

    Jedno jest pewne- Zydzi nie powinni rzadzić Polską! Ich miejsce jest w Izraelu.

  7. Paweł Says:

    Byłem więżniem ub we Wrocławiu. przesłuchiwało mnie dwóch oficerów. Byli to żydzi,znałem ich osobiście bo mieszkali w tym samym domu co ja.Bili mnie, katowali, a przecież pili wódkę z moim ojcem.Nazwisko jednego z nich to Bergo, drugiego nie pamiętam.Byli bardzo okrutni..Właśnie tacy ludzie nosili polskie mundury.Dzięki nim nie widzę na jedno oko.Teraz w tvn-nie były ambasador Izraela mówi jacy to oni byli biedni i maltretowani. Ale o tym jak wydawali NKWD polaków we lwowie to jakoś nie wspomniał.Dzisiaj ktoś taki rządzi polskimi finansami w naszym polskim kraju.


Możliwość komentowania jest wyłączona.

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

Dołącz do 149 obserwujących.

%d bloggers like this: